Φόρος καμινάδας! Να περιμένουμε και αυτούς τους (περίεργους!) φόρους! Από που παίρνουν τις ιδέες!

Στην ιστορία καταφεύγουν πια οι υπηρεσιακοί παράγοντες όλων των υπουργείων, μετά από εντολή της Τρόικας, για να βρουν ειδικούς φόρους που θα επιβάλουν στον ελληνικό λαό με στόχο την εξασφάλιση των επόμενων δόσεων. Εμείς πρώτοι σας ενημερώνουμε για τα προσχέδια νόμων που υπάρχουν στα συρτάρια των υπουργείων και σύντομα θα αποτελέσουν νόμους του κράτους μας.

Διαβάστε ποιοι φόροι μελετούνται και σύντομα θα κληθούμε να καταβάλουμε καθώς και από πού πήραν τις ιδέες για την επιβολή τους.

Ο φόρος για τα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες των κατοικιών

Θα υποβληθεί ως τροπολογία στο αμέσως επόμενο διάστημα, στο νόμο για το «ενεργειακό Πιστοποιητικό των κατοικιών». Με την τροπολογία επιχειρείται να φορολογηθεί κάθε παράθυρο και μπαλκονόπορτα στα σπίτια.

Την ιδέα την πήρε το επιτελείο του υπουργού ΥΠΕΚΑ κ. Παπακωνσταντίνου από παλιότερο νόμο που εφαρμόστηκε στη Βρετανία το 1696 επί βασιλείας του Γουλιέμου του 3ου.

Σε ειδική επιτροπή ανατέθηκε η μελέτη για επιπλέον φόρους στα ακίνητα όπως:

Ο φόρος της καμινάδας.

Επειδή πολλοί νεοέλληνες για να αποφύγουν την αγορά πετρελαίου καταφεύγουν στα καυσόξυλα και στη χρήση σόμπας και τζακιού το υπουργείο μελετά την επιβολή φόρου καμινάδας.

Αντίστοιχος φόρος επιβλήθηκε στην Αγγλία το 1660, κάτι που οδήγησε αρκετούς να κρύβουν τις καμινάδες τους. Σήμερα όμως με τη χρήση του Google Earth είναι εύκολο να εντοπιστούν.

Φόρος χρήσης τουαλέτας

Για να συμμορφωθούν οι Έλληνες με την επιβαλλόμενη λιτότητα μελετάται φόρος χρήσης τουαλέτας.

Φόρος χρήσης τουαλέτας υπάρχει στο Μέριλαντ όπου οι πολίτες πληρώνουν 2,5 δολάρια το μήνα για να χρησιμοποιούν το καζανάκι τους!

Ο Φόρος για την είσοδο σε δημόσια υπηρεσία

Επειδή κατά το υπουργείο Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες και δεν παράγουν, με απόφαση του Υπουργού κ. Ρέππα το υπουργείο αποφάσισε να καταργείσει τον επαίσχυντο νόμο «περί εφεδρείας και απολύσεων στο δημόσιο τομέα» και τον αντικαθιστά με νόμο που ορίζει «φόρο για την είσοδο των πολιτών σε κάθε δημόσια υπηρεσία».

Στον ίδιο σχέδιο νόμου προβλέπεται η επιβολή φόρου σάκκας στους μαθητές κατά την είσοδό τους στα σχολεία ανάλογα με τα βιβλία που κουβαλούν μέσα στην τσάντα τους. Η υπουργός Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου ζήτησε να αφαιρείται το βάρος των CD που κουβαλά ο κάθε μαθητής.

Ελληνική πρωτοτυπία!

Φόρος εισόδου σε πόλεις και οικισμούς άνω των 1.000 κατοίκων

Με πρόταση που στάλθηκε από το υπουργείο Εσωτερικών του κ. Γιαννίτση προβλέπεται η φορολόγηση της εισόδου των πολιτών σε πόλεις και οικισμούς άνω των 1000 κατοίκων. Μέρος των εσόδων θα αποδίδεται στους δήμους για τη βελτίωση και την επισκευή των δρόμων και των πεζοδρομίων.

Από το μέτρο θα εξαιρούνται οι κομματικοί στρατοί σε προεκλογικές περιόδους, ενώ δεν θα ισχύει το ίδιο για μεμονωμένους πολίτες.

Από αντίστοιχο φόρο εισόδου είχε επιβάλει η Αμερικάνικη κυβέρνηση για τους μετανάστες και πέτυχε την ανάπτυξη της λαθρομετανάστευσης.

Φόρος διαφωνίας με την εξουσία

Μετά τα τελευταία γεγονότα στα οποία κάποιοι αγνώμονες πολίτες γιουχάισαν τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους υπόλοιπους κυβερνητικούς παράγοντες με παρότρυνση του Προέδρου της Δημοκρατίας στον υπουργό Οικονομικών κ. Βενιζέλο αποφασίστηκε η επιβολή έκτακτης φορολογίας σε όσους διαφωνούν δημοσίως με πράξεις και αποφάσεις των πολιτειακών και κυβερνητικών παραγόντων. Τα έσοδα θα διατεθούν για την ενίσχυση της φρουράς των πολιτικών προσώπων.

Την ιδέα την πήραν από διάταγμα του Άγγλου βασιλιά Oliver Cromwell που επέβαλε αντίστοιχο φόρο το 1655 για να χρηματοδοτήσει την πολιτοφυλακή του.

Φόρος αέρα

Η πρόταση να εφαρμοσθεί και φόρος εισπνοής, εκπνοής. Προς το παρόν υπάρχουν αντιδράσεις γιατί μερικοί βουλευτές το θεωρούν διπλή φορολόγηση. Το πιθανότερο είναι να φορολογηθούν προς το παρόν οι εισπνοές και οι εκπνοές στη διαπραγμάτευση της μεθεπόμενης δόσης.

Η ιδέα προήλθε από το φόρο Αέρα που πλήρωναν οι ιδιοκτήτες ανεμόμυλων στην Ολλανδία για την χρήση του αέρα, αλλά και από τους φόρους της κατηγορίας poll taxes (φόροι που πρέπει να πληρώσουν όλοι οι ενήλικες ανεξαρτήτως εισοδήματος), με κορυφαίο τον φόρο που έπρεπε να πληρώσει κάποιος επειδή απλά και μόνο ζούσε στην Αγγλία του 14ου αιώνα.

Φόρος ανθυγιεινού φαγητού

Με τροπολογία που προβλέπεται να ενσωματωθεί στο νόμο «περί απαγόρευσης του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους» θα προβλέπεται και πρόστιμο για όσους καταναλώνουν ανθυγιεινό φαγητό όπως ισχύει στη Δανία.

Με τον τρόπο αυτό θα γίνει τελικά η Ελλάδα Δανία του νότου. Στη Δανία υπάρχουν φόροι για κάθε ανθυγιεινή συνήθεια όπως το junk φαγητό και τα γλυκά!

Φόρος φυσικής γενειάδας

Παρά τις αντιδράσεις μερικών υπουργών (Παπουτσής, Κουτρουμάνης) η επιβολή φόρου φυσικής γενειάδας θα κατατεθεί στην ελληνική βουλή. Ο σκοπός του νόμου δεν είναι τόσο οικονομικός, όσο ότι με έναν τέτοιο νόμο υπάρχουν πιθανότητες να περάσει και ο Πρωθυπουργός κ Παπαδήμος στο κάδρο των Μεγάλων της Ιστορίας.

Ο πρώτος που επέβαλε «φόρο φυσικής γενειάδας ήταν ο Μεγάλος Πέτρος της Ρωσίας που πέρασε στην ιστορία ως «Μεγάλος».

Φόρος απόλυσης εργαζόμενου

Μετά από πρόταση του ΣΕΒ και στα πλαίσια κατάργησης της αποζημίωσης απολυμένου επιβάλλεται φόρος σε κάθε απολυόμενο εργαζόμενο που πρέπει να πληρώσει το 10% του ετήσιου εισοδήματος για να αποκτήσει δικαίωμα εγγραφής στον ΟΑΕΔ ή απλά να κάθεται στο σπίτι του.

Η ιδέα προήλθε από φόρο που ίσχυε στην αρχαία Ρώμη για τους δούλους, ως φόρος απελευθέρωσης.
delinogr

ΓΙΑ ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΝΕΦΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ…!!!!!!!!

Μετά το απίστευτο της λίστας, δηλαδή το σοκ που έπαθαν τα ΜΜΕ της χώρας μόλις αντιλήφθηκαν πως κάποιοι Έλληνες και μάλιστα κυβερνητικού περιβάλλοντος βγάζουν τα λεφτά τους έξω (!!!)  σε ελβετικές τράπεζες (άκου να δεις τι συμβαίνει στο κόσμο…) έρχεται το δεύτερο σοκ!

 Πάνω από τον μέχρι πριν λίγο πεντακάθαρο αττικό ουρανό, αυτή τη καταπράσινη πόλη με τα οικολογικά κτίρια, τα πάρκα, τους κήπους σε κάθε σπίτι, τους ανθρώπους που κυκλοφορούν όλοι με…ποδήλατο, τα εργοστάσια, ναυπηγεία, διυλιστήρια, βιοτεχνίες κλπ που βρίσκονται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά να μην τα βλέπουμε καν, κάποιοι απαράδεκτοι φτωχομπινέδες άρχισαν να ...καίνε ξύλα, χαρτιά και σερβιέτες αντί για το αγνό, άσπιλο και αμόλυντο πετρέλαιο και προκάλεσαν… ΝΕΦΟΣ δηλητηριώδες, θανατηφόρο. 

Τίγκα τα νοσοκομεία από τους ανθρώπους που πέφτουν κάτω σαν ζαλισμένα κοτόπουλα, ανίκανοι να περπατήσουν, να αναπνεύσουν, να επιβιώσουν αυτής της ευρωπαϊκής Φουκουσίμα των καυσόξυλων.

Με ρώτησε ένας φίλος γιατί δείχνω πως δεν έχω πια κέφι να γράφω. Τι να γράψω φίλε μου. Τι να γράψω μέσα σ΄αυτό το τσίρκο με τις μαϊμούδες που χορεύουν τσιφτετέλι και τους κλόουν που κάνουν κωλοτούμπες…. 

Να μιλήσουμε για τα αυτονόητα που πρέπει να γίνουν? Να στιγματίσουμε τα επίσης ξεκάθαρα αίσχη? Να αναλωθούμε κι άλλο σε αναλύσεις οι οποίες πέφτουν στο πηγάδι με τα φίδια όπως όλα τα άλλα?

Δηλαδή χρειάζεται πολύ μυαλό για να δει κανείς το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα? Αφού βγάζει μάτι. Αφού με το που σκας μύτη από τη πόρτα υπάρχει μια τεράστια ταμπέλα απλωμένη πάνω από όλη την επικράτεια που λέει «προσοχή κινούμενη άμμος» ένα βήμα έκανες και σ΄εφαγε!

Εσύ, εγώ, αυτός, ο άλλος δεν βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας? Τώρα το γεγονός πως αυτό που βλέπουμε, στον ένα προκαλεί οργή, στον άλλο γέλιο, στον άλλο πόνο κι εκείνον εκεί τον αφήνει παντελώς αδιάφορο, δεν αλλάζει την πραγματικότητα.  Αυτό το άλλο όμως βιολί που έχουν ξεκινήσει μας έχει κάνει τα νεύρα κορδέλες….

Πιάστηκε ένας που είχε τόσα εκατομμύρια φοροδιαφυγή! 

Ένας δημόσιος λειτουργός έκλεψε! 

Ένας έβγαλε τα λεφτά του έξω!  

Κάποιος άλλος πιάστηκε άκουσον άκουσον που δεν πλήρωνε το ΙΚΑ! 

Κι εκτός από αυτά τα πρωτοφανή που κανείς δεν είχε φανταστεί ποτέ έχουμε και νέφος τώρα. 

Τι τραγωδία…. Πρέπει να βρούμε άμεσα τους αδίστακτους πολίτες που το προκάλεσαν και να τους τουφεκίσουμε. 60 χρόνια προσπάθειες έγιναν για να χτιστεί άψογα αυτό το κράτος. Για να βασιλεύσει ο σεβασμός προς τον πολίτη και τη πολιτεία, η αξιοκρατία, η δικαιοσύνη,  η αγάπη για τη φύση και το περιβάλλον, η αυτοθυσία για το κοινό καλό κι έρχονται ένα μάτσο τσιγκούνηδες τώρα κι αντί να βάλουν οικολογικό πετρέλαιο καίνε τα παλιόξυλα και σπέρνουν τη μόλυνση πάνω από αυτό το αριστουργηματικό τοπίο που λέγεται λεκανοπέδιο (ή όπως το ξέρουμε, φαιό νταμάρι που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι)

Τι τους κοιτάτε? Είσαστε σοβαροί?  

Πόσο κάτω από το μηδέν πρέπει να έχει φτάσει η νοημοσύνη κάποιου για να κάθεται να τους ακούει ακόμα? 

Πόσα άχυρα πρέπει να έχει μέσα στο κεφάλι? Πόσο κούφιος πρέπει να είναι μέσα του?

Έλεος!

Ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει πλέον ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Δεν με νοιάζει αν πίσω από κάθε ανακοίνωση βγαίνουν είκοσι χαρτογιακάδες και εξαργυρώνουν τα πτυχία τους σε μακροσκελείς αναλύσεις του αν πετάει ο γάιδαρος ή δεν πετάει, δεν με νοιάζει αν το κάθε τι που λέγεται έχει μια δόση αλήθειας ή μια δόση από ψέμα, ΑΔΙΑΦΟΡΩ.

Εισπράττουμε όλοι φταίχτες και μη, όλη αυτή τη ξεφτίλα. Καίγονται και τα χλωρά μαζί με τα ξερά. Είμαστε πνιγμένοι ΟΛΟΙ μέσα σε ένα τοπίο διεφθαρμένο, άρρωστο, επικίνδυνο.  Και θα τη πληρώσουμε όλοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Κ οι αθώοι και οι ένοχοι. Όπως το παλιό τραγούδι… κι ο μαρκήσιος Ντε Σαντ μ’ ένα χίπη κι ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά κι ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη κι η παρθένα με τον σατανά…

Λυπάμαι μόνο τα νέα παιδιά. Εκείνα που δεν πρόλαβαν να δουν τον Αττικό ουρανό χωρίς νέφος γιατί γεννήθηκαν μέσα σ΄αυτό. 

Τα ίδια παιδιά που μεγάλωσαν με πλαστικές τροφές και σάπια κρέατα, τα ίδια παιδιά που διδάχτηκαν αηδίες στο σχολείο, που δεν έπαιξαν ποτέ παιχνίδια στις αλάνες, που μάθανε πως έρωτας είναι να πηδιέμαι όπου και με όποιον βρεθώ, που μάθανε πως αξίες είναι τα παλιοσίδερα, τα κινητά και τα γκατζετάκια, που τους σπρώξανε τις μούρες πάνω στις κονσόλες των παιχνιδιών, στη πρέζα και στα ξίδια. 

Και πάνω από όλα λυπάμαι για εκείνα τα παιδιά που η φλόγα είναι μέσα τους, που νοιώθουν, που δακρύζουν, που γελάνε ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ, που ονειρεύονται ακόμα,  που αν κάνουν πως σηκώσουν ανάστημα κι αρχίσουν να εκφράζονται και να σκέφτονται «αλλιώς» και βγάλουν τις ευαισθησίες τους και την οργή τους προς τα έξω, μπορεί βρεθούν στο Δαφνί λοβοτομημένα  ή σε κανένα κελί και να μη ξαναδούν το φως της μέρας….

Έλεος…. Το ξέρω δεν υπάρχει για κανέναν, όσο και να το επικαλεσθώ…

vasiliskos2

http://paganeli.wordpress.com/

Η Πρώτη Σου Αγάπη?

Μήπως Δεν Μπορείς Να Ξεπεράσεις Την Πρώτη Σου Αγάπη?

Πραγματικά ίσως να μην υπάρχει κάτι πιο επώδυνο απ το να μην μπορείς να ξεπεράσεις την πρώτη σου μεγάλη αγάπη. Φιλιά και στιγμές που δεν μπορείς όσο και αν προσπαθείς να τις σβήσεις απ τη μνήμη σου .Και μιλάμε για τις περιπτώσεις εκείνες που δε βίωσες ένα απλό χωρισμό αλλά την απομάκρυνση από το άλλο σου μισό.

Έχασες τον άνθρωπο που είπες σ αγαπώ για πρώτη φόρα και ένιωθες πως τίποτα δεν μπορεί να σας χωρίσει. Ακόμη κι αν άλλα ζευγάρια γύρω σου χώριζαν εσύ το θεωρούσες απίθανο  για τη δική σου σχέση αλλά να που συνέβη και σε σένα.Και τώρα είσαι  μόνος/η και κολλημένος ή αντίστοιχα κολλημένη στο παρελθόν και σε μία σχέση που τελείωσε αλλά ακόμη σε βασανίζει.

Δυστυχώς δεν υπάρχει ένα μαγικό ραβδάκι που να σε κάνει να κλείσεις τις πληγές σου και να σε κάνει να ξεπεράσεις την πρώτη σου αγάπη. Αλλά δεν μπορείς και να αφήσεις το παρελθόν να σου στοιχειώνει το μέλλον και να σε εμποδίζει απ το να γυρίσεις σελίδα στη ζωή σου. 

Πρέπει να σταματήσεις να κάνεις κακό στον εαυτό σου γιατί με το να στενοχωριέσαι και να βασανίζεσαι από μια αγάπη που τελείωσε άδοξα σου δημιουργεί κατάθλιψη και δε σε αφήνει να βρείς τον παλιό καλό εαυτό σου. Ειδικοί στα θέματα των ανθρώπινων σχέσεων αλλά και ψυχολόγοι έχουν ασχοληθεί με το συγκεκριμένο θέμα και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως δίνοντας χρόνο στον εαυτό σου να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και στρέφοντας την προσοχή σου στις αληθινές σου ανάγκες θα δεις πως τα πράγματα μπορούν σύντομα να βελτιωθούν.Μπορείς και εσύ λοιπόν να ακολουθήσεις τις παρακάτω συμβουλές των ειδικών που θα σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις την πρώτη σου αγάπη:

 

1)Συνειδητοποίησε πως δεν είσαι πλέον μαζί με τον άνθρωπο που αγαπούσες: Δε λέω είναι δύσκολο το πέρασμα από τη μια κατάσταση στην άλλη αλλά το βασικότερο για να τον/την ξεπεράσεις είναι να αποδεχτείς πως πλέον δεν είσαστε μαζί και η ζωή σου ίσως να είναι διαφορετική από δω και μπρος

 

2)Διέκοψε κάθε είδους επικοινωνία με τον/την πρώην σου: Σίγουρα κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα σκληρό καθώς νιώθεις πως έχασες όχι μόνο τον σύντροφό σου, αλλά και τον καλύτερό σου φίλο, τον άνθρωπο που σε γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα και σε καταλαβαίνει πραγματικά. Ωστόσο, δεν μπορείτε να είστε φίλοι όσο προσπαθείτε να ξεπεράσετε ο ένας τον άλλο.

 

3) Θυμήσου τους λόγους για τους οποίους οδηγηθήκατε στον χωρισμό: Σε ποια θέματα δεν μπορούσατε να συμφωνήσετε ποτέ; Συνήθως, μετά από ένα χωρισμό τείνουμε να θυμόμαστε τις ευχάριστες στιγμές, καθώς και όλα όσα βρίσκαμε γοητευτικά στον πρώην σύντροφό μας.Τι γίνεται όμως και με τις άσχημες στιγμές; Υπήρχαν και εκείνα τα πράγματα που δεν μπορούσες να αντέξεις στο/στη σύντροφό σου καθώς και οι στιγμές που σε πλήγωσε και οδηγηθήκατε στο χωρισμό

 

4) Διώξε το φόβο πως δε θα βρεις ποτέ ξανά την αγάπη: είναι απόλυτα φυσιολογικό να αισθάνεσαι πως δε θα βρεις ξανά κάποιον να σε αγαπήσει αλλά μάθε να εκτιμάς τον εαυτό σου. Δες τι αξίζεις και θα αρχίζεις να ελπίζεις ξανά πως είσαι άξιος/α και να αγαπήσεις και να αγαπηθείς ξανά

 

5) Μην προσπαθήσεις να ξεπεράσεις τον πόνο μόνη σου και μη διστάσεις να εκφράσεις ανοιχτά τα συναισθήματά σου: Οι φίλοι σου είναι το καλύτερο αντίδοτο σε έναν επώδυνο χωρισμό.Βγές μαζί τους συζήτησε και μοιράσου τις σκέψεις σου μαζί τους.Μην κάνεις το λάθος να κλειστείς στο σπίτι και στον εαυτό σου γιατί το μόνο που θα καταφέρεις είναι να μελαγχολήσεις περισσότερο.Μη φοβάσαι πως οι δικοί σου άνθρωποι θα σε κατακρίνουν για το γεγονός πως δεν μπορείς να ξεπεράσεις μια αγάπη.Άνοιξε την καρδιά σου σε όσους εμπιστεύεσαι και αγαπάς και θα δείς πως αμέσως θα νιώσεις καλύτερα.

 

6)Κάνε αλλαγές στην εμφάνιση σου και ανανεώσου: όσο και αν σου ακούγεται ανόητο έρευνες έχουν δείξει πως ακόμη και μια μικρή αλλαγή στην εξωτερική μας εμφάνιση μετά από ένα χωρισμό συντελεί στο να αποφύγουμε τη μελαγχολία. Κάνε αλλαγές λοιπόν στο στυλ σου, τον τρόπο που χτενίζεσαι ή ανανέωσε την γκαρνταρόμπα σου και θα νιώσεις άλλος άνθρωπος

 

7) Χρησιμοποίησε τη σχέση με τον/την πρώην σου ως εμπειρία ζωής: Κάθε σχέση μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στην ωριμότητα και στην ανακάλυψη του εαυτού μας. Αναγνωρίζοντας τα λάθη σου, αλλά και τα πραγματικά «θέλω» σου από μία σχέση μπορείς να επαναπροσδιορίσεις τις αξίες σου και μην ξεχνάς πως καμία σχέση δεν αποτελεί ένα μεγάλο λάθος από τη στιγμή που μπορείς να αποκομίσεις κάτι μέσω αυτής.Επομένως χρησιμοποίησε την εμπειρία σου αυτή ως οδηγό στη ζωή σου και όχι σαν ένα σκοτεινό κομμάτι που πάντα θα φοβάσαι να αγγίξεις.

 

Σίγουρα η πρώτη σου αγάπη δεν είναι εύκολο να ξεπεραστεί αλλά πρέπει να προχωρήσεις στη ζωή σου, να επαναπροσδιορίσεις τους στόχους σου και να συνεχίσεις με αισιοδοξία για το μέλλον ακόμη κι αν πέρασες δύσκολα και έχεις πληγωθεί.Η ζωή δε σταματά ποτέ με έναν χωρισμό και εσύ πρέπει αυτό να το πιστέψεις μέσα σου.Σταμάτα να βλέπεις τα πάντα γύρω σου μαύρα και απόλαυσε τις χαρές τις ζωής με ανθρώπους που σε αγαπάνε και θα είναι δίπλα σου στα εύκολα και τα δύσκολα.

http://www.lifeishere.gr/index.php/ston-kanape/354-mipos-den-boreis-na-kseperaseis-tin-proti-sou-agapi

Πρωτοχρονιά ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΤΑ ΦΥΣΗ, ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ

Τί γιορτάζεται
την πρώτη ημέρα του έτους;

Ας κάνουμε μιά δημοσκόπηση: Τι γιορτάζουν οι χριστιανοί την 1η εκάστου έτους (1η Ιανουαρίου); Την Πρωτοχρονιά λένε -σχεδόν όλοι-  αμέσως. Τον Μέγα Βασίλειο, αναφέρουν οι περισσότεροι. Την… Περιτομή του Κυρίου, δηλώνουν ελάχιστοι, που πιέζονται να θυμηθούν τα θρησκευτικά τους, με σεμνότυφο δισταγμό.       Μαζί με τον Άγιο Βασίλειο κάθε Πρωτοχρονιά η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει και μια γιορτή, που τα ημερολόγια συνήθως δεν την αναφέρουν ολόκληρη (γράφουν: περ. ή περιτ. Ιησού) κι έτσι οι περισσότεροι την αγνοούν.  Πρόκειται για την περιτομή του Ιησού, σπουδαίο γεγονός για την Εκκλησία κι ως εκ τούτου τιμάται δεόντως: Την πρώτη ημέρα του έτους. Πρώτη γιορτή. Για να πάει καλά η χρονιά!      Θα εξετάσουμε ξεχωριστά  τις δύο αυτές γιορτές: Βασίλειος ο Μέγας (υβριστής των ελλήνων)   Ο Βασίλειος ήταν επίσκοπος την περίοδο μεταξύ των Α΄ (325 μ.Χ.) και Β΄ Οικουμενικών (381 μ.Χ.) Συνόδων. Πέθανε δυό χρόνια πρίν την Β΄ σύνοδο, αλλά είχε προλάβει να προετοιμάσει το θεολογικό έδαφος, πάνω στο οποίο στηρίχθηκε αυτή. Ο τίτλος «Μέγας» του αποδόθηκε από τα εννέα αδέλφια του, τέσσερα από τα οποία έχουν ανακηρυχθεί επίσης άγιοι (Γρηγόριος Νύσσης, Πέτρος Σεβαστείας, οσία Μακρίνα, Ναυκράτιος). Αγία ανακηρύχθηκε και η μητέρα τους, Εμμέλεια. Ο Βασίλειος ασκήτευσε επί πολλά έτη και πέθανε σε ηλικία 49 ετών από ασθένεια των νεφρών, που μάστιζε εκείνο τον καιρό τους ασκητές, λόγω της κακής διατροφής τους.        Μέγας Βασίλειος, βασιλόπιτα και Coca Cola    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει αυτό που διαβάζουμε στο Συναξάρι, ότι, όταν ο Βασίλειος ήταν επίσκοπος Καισαρείας, ο τότε έπαρχος Καππαδοκίας πήγε να εισπράξει φόρο από την Εκκλησία. Ο  Βασίλειος μάζεψε από τους χριστιανούς ό,τι πολύτιμο είχαν (νομίσματα, δακτυλίδια κ.τ.λ.) με σκοπό να τα δώσει στον έπαρχο. Έπεισε (;) όμως τον έπαρχο, να μήν πάρει το φόρο κι εκείνος το έκανε. Μή γνωρίζοντας ο Βασίλειος σε ποιόν  να  επιστρέψει  τί,  έφτιαξε πίτες, στην κάθε  μια  έβαλε  από  ένα  πολύτιμο  αντικείμενο και τις μοίρασε στον κόσμο. Τότε έγινε και το θαύμα: ο κάθε ένας βρήκε στην πίτα του αυτό που είχε δώσει!        Σε αυτή την ιστορία, ανεξάρτητα από το πόση δόση αλήθειας περιέχει, παρατηρούμε τον βυζαντινισμό και τη χειραγώγηση του χριστιανικού ποιμνίου από την Εκκλησία σε όλο τους το μεγαλείο: Το κράτος προσπάθησε να κάνει το αυτονόητο, να εισπράξει φόρο από την Εκκλησία. Η Εκκλησία μάζεψε το απαιτούμενο ποσό από το «ποίμνιο», δίχως να βάλει χέρι στον εκκλησιαστικό κορβανά. Δεν ήθελε, όμως, να δώσει λογαριασμό στο κράτος. Αφού ξεφορτώθηκε (με αδιευκρίνιστο τρόπο) τον κρατικό λειτουργό, επέστρεψε τα πολύτιμα αντικείμενα στο ποίμνιο. Έτσι μετουσιώθηκε στη συνείδηση των χριστιανών σε «κράτος», το οποίο υποτίθεται, όμως, ότι έχει καλύτερο πρόσωπο. Τους παίρνει μεν τακτικά τα λεφτά, αλλά το κάνει για το καλό τους, καθ΄ ότι  επί πλέον επενδύει και για τη σωτηρία των ψυχών τους.      Η θλιβερή αυτή ιστορία μεσαιωνικού βυζαντινισμού έχει επιβιώσει ως τις μέρες μας σαν έθιμο κι οι ρωμιοί -έμπλεοι ενθουσιασμού- κόβουν κάθε χρόνο τη βασιλόπιτα τιμώντας έτσι τη διαχρονική φοροαπαλλαγή και οικονομική και πολιτική ασυδοσία της Εκκλησίας, δίχως να το γνωρίζουν. Τραγική ειρωνεία. Η μορφή του σύγχρονου Αγιοβασίλη (ευτραφής χαμογελαστός γέρος με άσπρη γενειάδα και ερυθρόλευκη ένδυση) οφείλεται σε διαφημίσεις της Coca Cola. Αριστερά μια από τις πρώτες (του 1938) και δεξιά μιά διαφήμιση της δεκαετίας του ΄50.    Η σύγχρονη μορφή του Αγιοβασίλη αποτελεί προϊόν προπαγάνδας εξουσιαστικής,  που λειτουργεί υπέρ της υπερκατανάλωσης και του υλικού ευδαιμονισμού. Καθώς πλασάρεται ως «θέσφατο» χριστιανικό ο ά-λογος υπερκαταναλωτισμός, καθαγιασμένες πρακτικές οικονομικής παγκοσμιοποίησης «κάνουν θραύση» πίσω από το αγιοβασιλιάτικο προσωπείο. Η παχύσαρκη ερυθρόλευκη γελαστή μορφή με τα δώρα, άρχισε να σταθεροποιείται τον 19ο αιώνα με επιρροή κυρίως από τον άγιο Νικόλαο των δυτικών. Η τελική μορφή του, που γνωρίζουμε σήμερα, οφείλεται σε  διαφημιστική εκστρατεία της Coca Cola στις αρχές της δεκαετίας του ’30, που σκοπό είχε να αυξήσει τις πωλήσεις των προϊόντων της κατά τη διάρκεια του χειμώνα. H Περιτομή του Ιησού   Η εντολή του Γιαχβέ προς τον Αβραάμ ήταν σαφέστατη και επίμονη. Επέβαλλε την περιτομή σε κάθε αρσενικό παιδί: «Πάν άρσεν υμών θέλει περιτέμνεσθαι. Και θέλετε περιτέμνει την σάρκα της ακροβυστίας υμών, και θέλει είσθαι εις σημείον της διαθήκης μεταξύ εμού και υμών. Και παιδίον οκτώ ημερών θέλει περιτέμνεσθαι μεταξύ σας, πάν άρσεν εις τας γενεάς υμών.... Και το απερίτμητον άρσεν, του οποίου δεν ήθελε περιτμηθή η σάρξ της ακροβυστίας αυτού, η ψυχή εκείνη θέλει εξολοθρευθή εκ μέσου του λαού αυτής· την διαθήκην μου παρέβη» («Γένεσις», ιζ΄ 10-14).      Οι γονείς του Ιησού πιστοί στις εντολές του Γιαχβέ την όγδοη ημέρα από  τη  γέννησή  του  τον  οδήγησαν  στον  τόπο  που  εθιμοτυπικώς  για   τους εβραίους τελείτο η περιτομή: «Και ότε επληρώθησαν αι οκτώ ημέραι δια να περιτέμνωσι το παιδίον, εκλήθη το όνομα αυτού Ιησούς, το ονομασθέν υπό του αγγέλου, πρίν συλληφθή εν τη κοιλία» («κατά Λουκάν», β΄ 21). Ο Ματθαίος, βέβαια, έχει ήδη ονομάσει το παιδί, Εμμανουήλ κι όχι Ιησού: «Iδού η παρθένος θέλει συλλάβει, και θέλει γεννήσει υιόν, και θέλουσι καλέσει το όνομα αυτού Εμμανουήλ, το οποίον μεθερμηνευόμενον είναι, “μεθ’ ημών ο θεός”» (α΄ 23). Άν και αποτελεί αντίφαση το γεγονός της ονομασίας του Ιησού, δεν θα εξετασθεί, καθ΄ ότι δεν έχει σχέση με την περιτομή.     Ρωμιορθόδοξοι κύκλοι προπαγανδίζουν, ότι ο υιός του Γιαχβέ είχε δήθεν ελληνική καταγωγή. Η περιτομή του Ιησού αποδεικνύει περίτρανα την εβραϊκή του καταγωγή, ανατροφή και πολιτογράφηση. Ας μην ξεφύγουμε όμως από το θέμα μας.            Οι τυπογράφοι συνήθως «περιτέμνουν» τη λέξη περιτομή. Γιατί άραγε; Μήπως ενδομύχως αισθάνονται κάποια ντροπή; «Περιτ. Ι. Χριστού», που συνήθως γράφουν τα ημερολόγια σημαίνει: Περιτομή Ιησού Χριστού δηλαδή εκτομή του δέρματος της βαλάνου του πέους του Ιησού.    Η ιστορία της Περιτομής   Ο Ηρόδοτος (Β΄104) αναφέρει, ότι το έθιμο της περιτομής το είχαν πολλοί λαοί της Ανατολής. Κατά μια άποψη η περιτομή είναι εξέλιξη του πανάρχαιου εθίμου της εκτομής. Πολύ παλιά, όταν στους πρωτόγονους λαούς της Ανατολής η κοινογαμία ήταν γενικός θεσμός για άντρες και γυναίκες, οι πιο δυνατοί και κυρίως οι αρχηγοί σκότωναν τα αγόρια ή στην καλύτερη περίπτωση τους έκοβαν τα γεννητικά όργανα, γιατί, όταν μεγάλωναν, γίνονταν ανταγωνιστές στις ερωτικές τους ορμές. Το ίδιο γίνεται και στα ζώα, στα οποία ο ερωτικός ανταγωνισμός δημιουργεί άγριες συνθήκες πάλης. Οι γάτοι, για παράδειγμα τρώνε ή πνίγουν τα αρσενικά γατάκια.   Όταν όμως οι λαοί αυτοί πέρασαν σε ανώτερο -σχετικά- στάδιο πολιτισμού, έκοβαν μόνο την πόσθη, τηρώντας μέρος μόνον από το τυπικό της απάνθρωπης αυτής παλιάς ιεροτελεστίας. Αυτό, γιατί με την εκτομή πλήττονταν σοβαρά η διαδικασία της αναπαραγωγής και συνακόλουθα της εξάπλωσης του περιούσιου λαού, που έμελλε -κατά γιαχβεδική εντολή- να κατακυριεύσει τον κόσμο.      Η εβραϊκή περιτομή.     Επειδή, όμως, η υποταγή στον Γιαχβέ, στο όνομα του οποίου έπρεπε να γίνει η εξάπλωση των εβραίων, έπρεπε και εμφανής να είναι και να συνέχει το λαό του Ισραήλ, τόσο μεταξύ των ατόμων-μελών του, όσο και με το θεό του, τον Γιαχβέ, αντικαταστάθηκε από την περιτομή. Αυτό έγινε «σήμα κατατεθέν» και ανεξίτηλο του εβραϊσμού.          Η περιτομή όμως, γινόταν και για έναν ακόμη σπουδαιότερο λόγο. Στο δ΄ κεφάλαιο της «Εξόδου» διαβάζουμε: «Ενώ δε ο Μωϋσής ήτο εν τη οδώ, εν τω καταλύματι, συνήντησεν αυτόν ο Κύριος, και εζήτει να θανατώση αυτόν (τον γιό του Μωϋσή). Και λαβούσα η Σεπφώρα (η γυναίκα του Μωϋσή) λιθάριον κοπτερόν, περιέτεμε την ακροβυστίαν του υιού αυτής, και έρριψεν εις τους πόδας αυτού, λέγουσα: Βεβαίως νυμφίος αιμάτων είσαι εις εμέ. Και απήλθεν απ’ αυτού. Η δε είπε: Νυμφίος αιμάτων είσαι, ένεκα της περιτομής» (24-26).     Φαντασθείτε τη σκηνή όπως την περιγράφει η Βίβλος: τη Σεπφώρα με το λιθάρι στο ένα χέρι και με την ακροβυστία στο άλλο να την ρίχνει γεμάτη αίματα στα πόδια του Γιαχβέ – αιματηρή θυσία γονιμότητας στο βάρβαρο θεό. Πέραν από το γελοίο της όλης υπόθεσης, η ιστορία αυτή δείχνει κάτι πολύ σημαντικό: Την δια της περιτομής δήλωση της πλήρους υποταγής.         Τεράστιο ζήτημα για την εκκλησία αποτέλεσε η διενέργεια της περιτομής, ειδικά για το άν θα έπρεπε να περιτέμνονται οι εθνικοί προσήλυτοι στο χριστιανισμό ή όχι. Τελικά πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο να πείσουν τους μή εβραίους να πετσοκόβονται στα καλά καθούμενα, οπότε επικράτησε η γνώμη του Παύλου, ο οποίος ήταν κάθετα αντίθετος στην περίτμηση των εθνικών. Την αντίθεσή του αυτή την έχει αναπτύξει στην «προς Γαλάτας» επιστολή του (στ΄ 11-18).  Έτσι γλύτωσαν οι ρωμιοί την περιτομή.                 Στην ίδια επιστολή του όμως ο Παύλος (β΄ 3-5) αναφέρει, ότι όταν έφερε στην σύνοδο των αποστόλων («Πράξεις», ιε΄ 1-34) τον εθνικό Τίτο, αυτοί που λάμβαναν μέρος στη σύνοδο τον ανάγκασαν να περιτμηθεί κι ο Παύλος δεν αντέδρασε καθόλου. Στην περίπτωση του Τιμοθέου επίσης, ο οποίος είχε μάνα εβραία  και πατέρα έλληνα και που ο Παύλος θέλησε να τον πάρει μαζί του, τον ανάγκασε πρώτα να περιτμηθεί   («Πράξεις», ιστ΄ 1-3).      Αυτό με μια πρώτη ανάγνωση φαίνεται σαν αντίφαση -μια από τις πολλές- που  με αρκετή ευκολία μπορεί να εντοπίσει ένας μελετητής της Καινής Διαθήκης. Κάπου στο ευαγγέλιο, για παράδειγμα, φαίνεται να κηρύττεται η αγάπη («αγαπάτε αλλήλους», «κατά Ιωάννη», ιγ΄ 34, ιε΄ 17), ενώ αλλού το μίσος («όσο για τους εχθρούς μου, αυτούς που δεν με θέλησαν για βασιλιά τους, φέρτε τους εδώ και κατασφάξτε τους μπροστά μου», «κατά Λουκά», ιθ΄ 27).      Κι όμως, με μια προσεκτικότερη ανάγνωση προκύπτει ότι δεν πρόκειται  πάντα για αντιφάσεις. Αρκεί να γίνει μια σημαντική παρατήρηση. Το ευαγγέλιο που κηρύττουν οι απόστολοι απευθύνεται:      - Σε όλους τους ανθρώπους (πλην των εβραίων), οι οποίοι είναι απερίτμητοι κι αποτελούν το «ποίμνιον».      - Στην ηγεσία του χριστιανισμού, η οποία αποτελείται από τους υπόλοιπους, τους περιτμημένους (είτε τους εβραίους, είτε όσους από τους εθνικούς προσχώρησαν στις οργανώσεις τους, αναλαμβάνοντας σημαντικούς ρόλους, αφού πρώτα περιτμήθηκαν).      Αν γίνει αυτή τη διάκριση, τότε εύκολα διαπιστώνεται, ότι εξηγούνται όλες οι φαινομενικές αντιφάσεις στο κήρυγμα και στο ευαγγέλιο, καθ΄ ότι άλλα αναφέρονται για το «ποίμνιον» κι άλλα για την ηγεσία του, τα οποία βέβαια είναι εκ διαμέτρου αντίθετα. Η περιτομή του Ιησού: Αριστερά σε ζωγραφιά του 14ου αιώνα (Εθνική Βιβλιοθήκη Γαλλίας) και δεξιά στην ορθόδοξη εικονογραφία μαζί με τον συνεορτάζοντα Μέγα Βασίλειο.      Με την περιτομή του Ιησού προέκυψε το εξής σπουδαίο θεολογικό πρόβλημα: Το θεϊκό πετσάκι αποχωρίσθηκε από το υπόλοιπο σώμα, όταν ο Ιησούς ήταν οκτώ ημερών. Κάποια στιγμή μετά από 33 χρόνια ο Ιησούς αναλήφθηκε. Το πετσάκι όμως, δέν  βρισκόταν μαζί του καθώς ανέβαινε προς τους ουρανούς για να συναντήσει τον πατέρα του, το Γιαχβέ. Επομένως, όταν μιλάμε για ανάληψη του σώματος του Ιησού, η σωστή ορολογία είναι: ανάληψη του σώματος εκτός από το πετσάκι. Το πρόβλημα το έχουν λύσει πάντως οι χριστιανοί. Σε αρκετά μοναστήρια της δύσης εκτίθενται πετσάκια του Ιησού. (Όπως φαίνεται έχουν εν τω μεταξύ πολλαπλασιασθεί!)   Το πάθημα του εθνικού Τίτου      Σε άλλο άρθρο μας (Ιησούς: Κήρυκας μίσους, διχασμού και ανθελληνισμού), που  αναλύθηκε το θέμα της κήρυξης του ευαγγελίου από τον Παύλο, τονίσθηκε, ότι, όπως προκύπτει από τα ευαγγέλια, ο Παύλος πήγαινε πάντα στις εβραϊκές συναγωγές. Το ευαγγέλιο κηρύττονταν από εβραίους σε εβραίους. Όταν έγινε η σύνοδος των αποστόλων στα Ιεροσόλυμα, όπου λήφθηκαν σημαντικές  αποφάσεις  για  την  περαιτέρω  δράση, ήταν όλοι τους εβραίοι και περιτμημένοι. Η λέξη «απόστολος» σημαίνει: αυτός που είναι σε αποστολή. Αποστολή τους ήταν να εξαπλώσουν το χριστιανισμό -μια νάρκη στα θεμέλια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας- κι όργανα στην προσπάθειά τους αυτή ήταν οι ανά τον κόσμο εβραϊκές κοινότητες.      Ο Τίτος, που τον έφερε μαζί του ο Παύλος, ήταν εθνικός κι απερίτμητος, ο οποίος όμως θα ελάμβανε σημαντικό αποστολικό έργο («Β΄ Κορ.», ζ΄ 13-15 και «προς Τίτον»). Δεν ήταν κάποιος τυχαίος από το «ποίμνιον». Το ίδιο ακριβώς κι ο Τιμόθεος, τον οποίο ήθελε να πάρει μαζί του ο Παύλος και να τον εντάξει στην ομάδα του. Γι’ αυτό «πετσοκόφτηκαν» με συνοπτικές διαδικασίες. Οι περιτμημένοι ήταν οι ηγέτες του χριστιανισμού κι οι απερίτμητοι το «ποίμνιον».       Kαμμία μεταγενέστερη σύνοδος δεν έλαβε αποφάσεις σπουδαιότερες από τη σύνοδο των αποστόλων που έγινε στην Ιερουσαλήμ στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ.. Οι αποφάσεις αυτές αφορούσαν στην μεθοδολογία που θα ακολουθούσαν για τη  διάδοση του χριστιανισμού. Στη σύνοδο συμμετείχαν οι απόστολοι, το συμβούλιο των πρεσβυτέρων και οι αδελφοί, άπαντες εβραίοι και περιτμημένοι. Όταν ο Παύλος τόλμησε να τους φέρει σε μια συνάθροιση τον εθνικό κι απερίτμητο Τίτο, το θεώρησαν πρόκληση κι αξίωσαν να υποστεί την αιματηρή τελετή. Γιορτές κατά φύση και παρά φύση   Όσον αφορά την επιλογή της 1ης Ιανουαρίου ως αρχής του έτους, επισημαίνονται τα ακόλουθα:      - Τόσο οι αρχαίοι έλληνες, όσο και άλλοι αρχαίοι λαοί προσπαθούσαν να μετρούν το χρόνο και να κατασκευάζουν τα ημερολόγιά τους με σεβασμό προς τη φύση και -κατά το δυνατόν- σε αρμονία με αυτήν, γιατί τότε μόνον είχαν νόημα. Ο ορισμός του ημερονυκτίου, για παράδειγμα, είναι μια περιστροφή της Γης περί τον άξονά της. Ο ορισμός του έτους είναι μια περιστροφή της Γης περί τον Ήλιο.      - Όταν κατάφερε να σταθεροποιηθεί ο χριστιανισμός σα θρησκεία, ανέστρεψε όλες τις έννοιες κι επέβαλε το «παρα φύση» στις εκδηλώσεις της ανθρώπινης ζωής (π.χ. ασκητισμός, μοναχισμός κ.λ.π.). Μια από αυτές ήταν κι η νέα αρίθμηση των ετών, η τελείως αφύσικη. Έκαναν κάτι, που καμμία θρησκεία -από τις τόσες, που έχουν εμφανισθεί στην ιστορία του ανθρώπου- δεν σκέφτηκε καν να πράξει. Αποφάσισαν να ονομάσουν μηδέν το έτος, που πίστευαν, ότι γεννήθηκε ο γιος του θεού τους. Ό,τι είχε γίνει πριν από αυτό, αποφάσισαν να μετράει ανάποδα με αρνητικό πρόσημο (π.Χ.), ενώ ό,τι θα γινόταν στο μέλλον, θα άρχιζε έκτοτε να μετράει θετικά (μ.Χ.).      - Όσον αφορά στην εκλογή της ημέρας της έναρξης του έτους, το κριτήριο στους αρχαίους λαούς ήταν ασταθές, ανάλογα με τις προϋποθέσεις και συνθήκες που επικρατούσαν. (Άν δηλαδή θα λαμβανόταν ως αρχή το ηλιοστάσιο και ποιό από τα δύο, το θερινό ή το χειμερινό. Άν η ισημερία και ποιά από τις δύο, η εαρινή ή η φθινοπωρινή). Τα περισσότερα προχριστιανικά ημερολόγια, όπως της Εφέσου, της Κρήτης, της Κύπρου κ.ά. είχαν ως πρωτοχρονιά την ημέρα της φθινοπωρινής ισημερίας ή, την πλησιέστερη προς αυτήν, αρχή του νέου μηνός. Αυτή φαίνεται να είναι κι η πιο σωστή αρχή του έτους, όταν, μετά το θέρος η φυσιολογία του σώματος ετοιμάζεται να υποδεχθεί τη νέα περίοδο, το χειμώνα. Φθινόπωρο αρχίζει η σχολική χρονιά, φθινόπωρο οι αθλητικές διοργανώσεις κ.λ.π.. Η πλέον αφύσικη αρχή του έτους είναι αυτή που επελέγη στα μέσα του χειμώνα (1η Ιανουαρίου). http://www.freeinquiry.gr/prod.php?id=21      - Αρχή του έτους, σύμφωνα με τους χριστιανούς, θα έπρεπε βέβαια να ήταν η ημέρα των γενεθλίων του Ιησού (25η Δεκεμβρίου). To θέμα δεν είναι τόσο απλό, ούτε πρέπει να εξετάζεται μόνο επιφανειακά. Η χριστιανική ηγεσία μετατοπίζοντας την αρχή του χρόνου κατά μια βδομάδα (1η Ιανουαρίου) και ξεκινώντας το έτος με τη γιορτή της περιτομής, μάς στέλνει το μήνυμα, ότι το  σπουδαιότερο εξ όλων είναι η περιτομή και οι περιτμημένοι.