Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

Ο μέσος έλληνας νοικοκυραίος

«Αντε και γ… μέσε έλληνα ανθρωπάκο»


Ο μέσος έλληνας νοικοκυραίος είναι ένα συνονθύλευμα αντιφάσεων, το αποτέλεσμα των οποίων λέγεται υποκρισία. Θα πάει, για παράδειγμα, στην εκκλησία για να ανάψει ένα κεράκι και να φιλήσει την εικόνα τού Ιησού που προέτρεπε να αγαπάμε αλλήλους. Και μόλις βγει από το ναό και βρεθεί στο δρόμο του ένας μετανάστης για να του ζητήσει βοήθεια θα απαιτήσει από τον "βρομιάρη" να επιστρέψει πάραυτα στην πατρίδα του. Ομοίως, αν ρωτήσεις τον "παροιμιώδη" μέσο έλληνα ανθρωπάκο, "που κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτο", αν δέχεται να κοπεί κι άλλο ο μισθός του ή η σύνταξη των γονέων του θα σου πει κατευθείαν "όχι". Κι όμως, σε άλλη ερώτηση είναι ικανός να σου αποκριθεί πως θέλει ευρώ πάση θυσία...των άλλων βεβαίως βεβαίως. Αυτός ο τύπος ραγιά είναι ο καλύτερος σύμμαχος της Ανγκ. Μέρκελ...
Γι' αυτό και χρησιμοποιείται καταχρηστικώς το σύνθημα "μένουμε Ευρώπη" από εκείνους που συγκεντρώθηκαν χθες στην πλατεία Συντάγματος. Ούτε η κυβέρνηση της Αριστεράς παρακινεί να φύγουμε από το σπίτι μας. Αυτό που λέει, ωστόσο, είναι πως όταν ο πατέρας σου συνεχίζει να ασελγεί πάνω σου είναι αυτοκτονικό να εξακολουθείς να μοιράζεσαι την ίδια στέγη μαζί του και να μην την εγκαταλείπεις. Η Αριστερά, η οποία απευθύνεται στους ευρωπαϊκούς λαούς, είναι πολύ πιο φιλευρωπαϊκή από τους κεντροαριστεροδεξιούς, οι οποίοι ταυτίζουν την ευρωπαϊκή ιδέα με τον ριγκανισμό και τη Σχολή του Σικάγου, πόλη που δεν ανήκει καν στη Γηραιά Ηπειρο...
Δεν παύω να εκτιμώ πως θα καταλήξουμε σε συμφωνία, και μάλιστα καλή για τον ελληνικό λαό, ακόμα και για εκείνους που κουνούν ευρωπαϊκές σημαίες καλώντας τον αγά τους να τους σφάξει. Την Ευρώπη κυβερνούν πολύ συντηρητικά ανθρωπάκια για να λάβουν ένα τόσο μεγάλο ρίσκο όπως η ελληνική χρεοκοπία ή το Grexit. Ακόμα, όμως, κι αν την 30ή Ιουνίου, εφόσον οι απειλές τού ΔΝΤ και του ESM δεν αποδειχθούν για μια ακόμα φορά φούσκες, συμβεί κάποιο Graccident ποιός πιστεύει ότι θα αφεθεί η Ελλάδα να χρεοκοπήσει άτακτα; Ποιός θεωρεί πως αν πιάσει φωτιά το σπίτι τού γείτονά του, το δικό του θα μείνει ανέπαφο;...
Κι αν επιβληθούν "capital controls" στις τράπεζες και θα μπορούμε να βγάζουμε μόνο 200 ευρώ την ημέρα, θα γκρεμιστεί κανένας φούρνος; Ή είναι ευφυέστερη τακτική να κρύβουμε τα λεφτά μας κάτω από στρώματα ή σε ξένες τράπεζες; Είναι σαν να καλούμε την παγκόσμια ομοσπονδία διαρρηκτών να κάνει "συνέδριο" στη χώρα μας ή κάνουμε σαν να μην καταλαβαίνουμε πως στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό αρκεί το "φτάρνισμα" της Ελλαδίτσας για να κρυολογήσουν οι ΗΠΑ και η Κίνα. Σε ένα ενδεχόμενο Graccident, επομένως, δεν αποκλείω επίσκεψη στην Αθήνα ακόμα και του Μπ. Ομπάμα προκειμένου να βρεθεί μια λύση. Είναι πολύ πιθανό, δηλαδή, η πραγματική διαπραγμάτευση να ξεκινήσει μετά από το πιστωτικό γεγονός...
Λένε πως ο Αλέξης Τσίπρας είναι εκβιαστής επειδή υπενθυμίζει τις παγκόσμιες αρνητικές συνέπειες από ένα Grexit. Προφανώς όσοι το ισχυρίζονται αν ζούσαν την περίοδο της κατοχής θα υποστήριζαν πως οι γερμανοί είναι φίλοι μας κι όχι εχθροί μας, όπως άλλωστε και τώρα. Προσοχή, η γερμανική κυβέρνηση είναι αντίπαλός μας κι όχι ο γερμανικός λαός, ο οποίος έχει καταναλώσει κι αυτός με τη σειρά του άφθονη προπαγάνδα την τελευταία πενταετία. Μην ξεχνάμε πως ο αριθμός των νεόπτωχων στην πλούσια Γερμανία ολένα κι αυξάνεται γιατί κι εκεί τα υπερκέρδη τής χώρας από την ελληνική "διάσωση" μονο δίκαια δεν διανεμήθηκαν. Για να κερδίσεις έναν πόλεμο αρκετές φορές οφείλεις να χρησιμοποιήσεις πολύ σκληρότερα μέσα από την αστική ευγένεια και την πολιτική ορθότητα...
Οταν ο ταξικός εχθρός σε απειλεί ακόμα και με έξοδο από την Ε.Ε. η στοιχειώδης αξιοπρέπεια, αυτή που δεν επιδείχθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, απαιτεί να του απαντήσεις "άντε και γαμήσου" κι ας μην είναι "πρέπον" μεταξύ ενηλίκων, που θα έλεγε και η Κρ. Λαγκάρντ. Ναι, θέλω την Ελλάδα στην ευρωζώνη και στην Ενωμένη Ευρώπη, αλλά όχι με κάθε κόστος, όπως είναι ένα τρίτο μνημόνιο το οποίο απλώς θα μας κρατήσει διασωληνωμένους χωρίς να μας δίνεται η ευκαιρία τής ανάστασης. Και χαίρομαι αφάνταστα που αυτή είναι και η στάση τής ελληνικής κυβέρνησης, η οποία είναι πολύ πιο προχωρημένη από την ηττοπαθή της πλειονότητας τού λαού που αντιπροσωπεύει. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι ούτε ρεζίλης των Παπανδρέου ούτε Παπαδήμιος ούτε σαμαροβενιζέλος. Εχει ήδη αποφασίσει τον ιστορικό του ρόλο κι αυτόν οφείλει να ερμηνεύσει μέχρι νικηφόρου τέλους...
http://www.koutipandoras.gr/article/143779/ante-kai-g-mese-ellina-anthropako

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2015

Το θέαμα της πληροφορίας

του Περικλή Κοροβέση
Αυτό που λέμε «έξω», όχι πάντοτε με καλή έννοια, είναι ένας βαθύτατος κοινωνικός θεσμός, με πανίσχυρες ιστορικές ρίζες, που κατά τη φτωχή μου άποψη θεμελίωσε τον πολιτισμό της Μεσογείου - και όχι μόνο. Σε αντίθεση με τις χώρες του Βορρά, όπου ο άνθρωπος πρέπει να βρίσκεται κλεισμένος μέσα για να προφυλαχθεί από τις απάνθρωπες καιρικές συνθήκες, οι χώρες του έξω θεωρούσαν το έξω σαν το σπίτι τους. Να είναι τυχαίο άραγε πως ό,τι έχει διασωθεί από την αρχαία Ελλάδα είναι δημόσιοι χώροι; Θέατρα, ναοί, νεκροταφεία ή αγάλματα που δεν ανήκαν σε καμία ιδιωτική συλλογή. Υπάρχει έστω και ένα μέγαρο πλουσίου από την αρχαία Ελλάδα (δεν μιλάω για τα ρωμαϊκά μνημεία) που να μας έχουν μείνει κάποια κατάλοιπα επισκέψιμα; Από ό, τι είμαι σε θέση να γνωρίζω, τα καταλύματα των προγόνων μας ήταν ευτελείς κατασκευές, γιατί επικρατούσε το κοινό. Αυτό που τους χωρούσε όλους.

Και εδώ μπορούμε να κάνουμε μια σκέψη. Να πάρουμε το ζεύγος «μέσα»- «έξω» και να δούμε τι σημαίνει. Όταν άρχιζε να χτίζεται το παλάτι, ο πύργος, αυτό που ξεχώριζε από τα άλλα, ήταν μια...
εξουσία που έπρεπε να βρίσκεται καλά φυλαγμένη μέσα για να επιβληθεί στο έξω, δηλαδή στους πολλούς.

Το μέσα και το έξω χωριζόταν από μια βαθιά ταξική τάφρο. Η εξουσία από εδώ και από εκεί οι υπήκοοι. Σε αυτά τα παλάτια της εξουσίας των βασιλιάδων, των βαρόνων και των άλλων αγροίκων που αποκαλούμε «ευγενείς», διαμορφώθηκε ο απόλυτος αυταρχισμός, που αγιοποιήθηκε από τον κρατικό χριστιανισμό, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με το επαναστατικό κίνημα των χριστιανών πριν από τον 4ο αιώνα (εποχή που η θρησκεία των φτωχών γίνεται αυτοκρατορική θρησκεία).

Και αυτός ο διαχωρισμός των από «έξω» και των από «μέσα» βρίσκεται στο απόγειο του στις μέρες μας.

Στα κάστρα της Ευρώπης τρέχει σαν ζητιάνος ο Τσίπρας, και το επιτελείο του, για να μας φέρει ένα αριστερό μνημόνιο που θα είναι ο θρίαμβος της «για πρώτη φορά κυβέρνησης της Αριστεράς». Και ακόμα δεν έχουμε δει τα χειρότερα. Και αυτό θα γίνει όταν οι πολυεθνικές πάρουν και την πολιτική εξουσία άμεσα στα χέρια τους και οι νόμοι τους θα γίνουν Διεθνές Δίκαιο. Και αυτό, για να γίνει είναι θέμα χρόνου. Και οι απ’ έξω βέβαια, στην μεγάλη τους πλειονότητα, έχουν μαύρα μεσάνυχτα. Πόσοι αλήθεια από όλους εμάς έχουμε μια δική μας πολιτική σκέψη που να μας επιτρέπει να καταλαβαίνουμε την πραγματικότητα και να δρούμε αναλόγως; Κατά κανόνα είμαστε μέλη ή οπαδοί κάποιου κόμματος ή γοητευμένοι από την προσωπικότητα κάποιου αρχηγού, που σίγουρα αυτός θα μας σώσει. Και εδώ δεν έχουμε ένα πολιτικό φαινόμενο, αλλά ένα θρησκευτικό. Βρήκαμε την αληθινή θρησκεία και τον σοφό Μεσσία που πρέπει να ακολουθήσουμε. Βέβαια, μπορούμε να τον αλλάζουμε κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά το σύστημα δεν αλλάζει. Απλά, ανανεώνεται, όπως τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι το φιλί της ζωής στο πτώμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας του δικομματισμού.

Δική του σκέψη έχουν μόνο αυτοί που είναι ενεργοί πολίτες. Δηλαδή, αυτοί οι από έξω, που θεωρούν το δημόσιο χώρο δικό τους. Και παίρνουν πρωτοβουλίες. Μικρά κύτταρα μιας άλλης κοινωνίας. Με μια άλλη πρόταση, με άλλα οράματα, που αυτομάτως εντάσσονται στο περιθώριο. Σε χιλιάδες μετριούνται στην Ελλάδα οι διάφορες συλλογικότητες που έχουν έναν άλλο προσανατολισμό. Ή ακόμα, η πολιτική σκέψη της Αριστεράς, της κλασικής βέβαια, από την εποχή του Μάη του 1968, έχει μετακομίσει σε άλλους χώρους.

Από την σύγχρονη παραγωγή αριστερής σκέψης, σε παγκόσμιο επίπεδο, τίποτα δεν προέρχεται από τον σταλινισμό. Αυτός πέρασε σαν οδοστρωτήρας και ισοπέδωσε κάθε κοινωνικό κίνημα, για να δημιουργήσει ένα νέο ολοκληρωτικό κράτος. Και η ιδέα της εξουσίας για την εξουσία πέρασε σε όλους τους ανανεωτές. Στελέχη που έπρεπε να δουλεύουν για την κοινωνία προτίμησαν την κρατική εξουσία και τον τίτλο του ανώνυμου βουλευτή ή του υπουργού άνευ σημασίας.

Τι μας μένει; Να πάρουμε σοβαρά τον εαυτό μας και να υποστηρίξουμε την ζωή μας που συνθλίβεται μπροστά στην τηλεόραση. Να βγούμε έξω από αυτήν την απομόνωση - να βγούμε έξω. Δίπλα μας υπάρχει κάποια πρωτοβουλία που κανείς δεν μιλάει γι’ αυτήν και που μπορεί να κάνει θαυμαστά πράγματα. Και από εκεί μπορούμε να μάθουμε τι συμβαίνει στον κόσμο. Και γίνονται πολλά και θαυμάσια. Απλά δεν τα μαθαίνουμε, γιατί ζούμε στην εποχή της απόλυτης λογοκρισίας και η πληροφορία έχει γίνει θέαμα με τα δελτία των οκτώ.

από την «Εφημερίδα των Συντακτώνhttp://www.efsyn.gr/

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

φιδια στην Ελλάδα

Τα βασικότερα είδη φιδιών στην Ελλάδα: Επικινδυνότητα – Αντιμετώπιση τσιμπήματος

Τα βασικότερα είδη φιδιών στην Ελλάδα: Επικινδυνότητα - Αντιμετώπιση τσιμπήματος
Κροταλίας
Περί φιδιών γενικά:
Είναι παράξενο, αλλά σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ο πρώτος πραγματικός άθλος του μυθικού ήρωα Ηρακλή, είναι ότι έπνιξε τα δύο φίδια στην κούνια. Προφανώς οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν ένα δέος απέναντι στα ερπετά όπως και εμείς σήμερα και αυτό φαίνεται να είναι γονιδιακά προκαθορισμένο.

Υπάρχουν άτομα, περίπου 1% που δεν διαθέτουν αυτό το γονίδιο της ερπετοφοβίας και αυτό εκδηλώνεται από τη μικρή ηλικία. Ορισμένοι από αυτούς ασχολούνται στην ενήλικη ζωή επαγγελματικά με τα φίδια. Σε όλη τη γη υπάρχουν χιλιάδες φίδια εκ των οποίων όμως λίγα είναι τα ιοβόλα (δηλητηριώδη). Τα σπουδαιότερα εξ αυτών είναι η Έχιδνα (Ευρώπη), το κοράλι (Αριζόνα ΗΠΑ, Μεξικό), ο κροταλίας (Αμερική) και η κόμπρα (Ασία).
Ορισμένα μεγάλα ερπετά είναι συσφιγκτήρες, με σκοπό να συνθλίβουν το θύμα τους γιά να το καταβροχθίσουν. Τέτοια είναι ο Βόας, ο Πύθων και η Ανακόντα. Πέραν της Έχιδνας, όλα τα ερπετά που προαναφέρθηκαν δεν υπάρχουν στην Ελληνική πανίδα. Διεθνώς, τα πλέον επικίνδυνα ερπετά είναι η βασιλική Κόμπρα πού προκαλεί νευροπαράλυση, το κοράλι και ο κροταλίας.
Σε μερικά κράτη οι λαοί είναι αρκετά εξοικειωμένοι με τα ερπετά, σε σημείο μάλιστα που τα εκπαιδεύουν να χορεύουν και αποτελούν τουριστική ατραξιόν (Ινδία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, Αφρική, κλπ). Σε άλλα κράτη είναι σοβαρό το πρόβλημα ιοβόλων όφεων και υπάρχουν εκεί εξειδικευμένα εργαστήρια παραγωγής αντιοφικών ορών.
Ποια είναι η ερπετολογική πανίδα της Ελλάδας
Στην Ελλάδα το βασικό πρόβλημα ερπετών είναι οι έχιδνες (οχιές). Στα Νοσοκομεία χρησιμοποιείται ενίοτε ένας ήπιος αντιεχιδνικός ορός, (Serum Antivipera) Ιταλικής παραγωγής, ως αντίδοτο, αλλά σταδιακά τείνει να καταργηθεί λόγω παρενεργειών. Η σημερινή αντιμετώπιση των τσιμπημάτων φιδιών αναγράφεται κατωτέρω.

Τα φίδια χωρίς δηλητήριο λέγονται «άγλυφα». Τα φίδια με δηλητήριο στα μπροστινά δόντια λέγονται «προτερόγλυφα» (είναι πολύ επικίνδυνα) και τα φίδια με δηλητήριο στα πίσω δόντια λέγονται «οπισθόγλυφα» (είναι λιγότερο επικίνδυνα). Τα φίδια που ζουν σε ορεινό περιβάλλον, το χειμώνα πέφτουν σε χειμερία νάρκη και ξυπνούν την άνοιξη, ενώ αυτά πού ζουν σε νησιωτικό ή πεδινό περιβάλλον είναι «ξύπνια» όλο το έτος. 
Θεωρητικά όλα τα ανωτέρω φίδια μπορεί να δαγκώσουν. Ειδικότερα, τα ακίνδυνα «άγλυφα» ερπετά (χωρίς δηλητήριο) αφήνουν αποτύπωμα της σιαγόνας πάνω στο δέρμα. Στα «οπισθόφλυφα» μετά το δάγκωμα μένουν στο δέρμα εκδορές. Τέλος το δάγκωμα των «προτερόγλυφων» πού είναι τα πλέον επικίνδυνα αφήνει στο δέρμα δύο τρυπίτσες από τα δύο μπροστινά δόντια. Αυτό είναι πολύ χρήσιμο για το γιατρό ώστε να γνωρίζει από πού προήλθε το τσίμπημα και τι πρέπει να κάνει. Κατά κανόνα δύο τρυπίτσες σημαίνουν τσίμπημα έχιδνας.
Τα βασικότερα είδη φιδιών στην Ελλάδα με τα ονόματά τους είναι τα εξής:
1. Κοινή οχιά (Vipera ammodytes, έχιδνα η αμμοδύτης): Ζει στην ηπειρωτική χώρα, στις Κυκλάδες και τα Ιόνια Νησιά. Τρέφεται με ποντίκια, σαύρες και έντομα. Το αρσενικό λέγεται Αστρίτης, είναι χρώματος γκρι, ενώ το θηλυκό είναι χρώματος κεραμιδί. Είναι πολύ επικίνδυνο και δηλητηριώδες φίδι. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι ένα μικρό κέρας στο εμπρόσθιο μέρος της κεφαλής του. Το δηλητήριο εκκρίνεται από τα μπροστινά δύο μεγάλα δόντια.
Vipera ammodytes, έχιδνα η αμμοδύτης
Vipera ammodytes, έχιδνα η αμμοδύτης
2. Οθωμανική Οχιά (Vipera Xanthina, Έχιδνα η ανοιχτόχρωμος): Δεν φέρει το χαρακτηριστικό κέρας της κοινής οχιάς. Ζει στα νησιά του Αιγαίου και στον Έβρο.
Τρέφεται με μικρά θηλαστικά και με πουλιά. Είναι πολύ επικίνδυνη. Το δηλητήριο εκκρίνεται από τα μπροστινά δύο μεγάλα δόντια.

Vipera Xanthina, Έχιδνα η ανοιχτόχρωμος
Vipera Xanthina, Έχιδνα η ανοιχτόχρωμος
3. Οχιά της Μήλου (Vipera Lebetina): Είναι ενδημικό είδος. Ζει στη Μήλο, Κίμωλο, Σίφνο και Πολύαιγο. Τρέφεται με μικρά θηλαστικά, σαύρες και έντομα. Φτάνει μήκος τα 120cm. Μια ποικιλία της έχει κόκκινο χρώμα (σπάνιο είδος). Προστατεύεται με το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981 και ήδη το έτος 2005, Ευρωπαϊκή κοινοτική οδηγία απείλησε με πρόστιμο την Ελλάδα γιατί δεν έλαβε καμιά μέριμνα για τη διάσωση αυτής της οχιάς της Μήλου. Στη διάρκεια της δικτατορίας είχε επικηρυχθεί με 10 δρχ το κεφάλι, ενώ σήμερα παρουσιάζει συλλεκτικό ενδιαφέρον για ερπετάρια. Είναι δηλητηριώδες φίδι.
Vipera Lebetina
Οχιά της Μήλου (Vipera Lebetina)
4. Σπάνια Οχιά της Ροδόπης (Vipera Berus): Zει στην οροσειρά της Ροδόπης. Το μέγεθός της είναι περί τα 75cm μέγιστο. Χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι η ταινία ζικ ζακ στο πάνω μέρος του δέρματος.
Τρέφεται με μικρά πουλιά, σαύρες, βατράχια, και μικρά θηλαστικά. Είναι δηλητηριώδες φίδι.

Οχιά της Ροδόπης (Vipera Berus)
Οχιά της Ροδόπης (Vipera Berus)
5. Μικρή Οχιά (Νανόχεντρα) (Vipera Ursinii): Απαντάται στην οροσειρά της Πίνδου. Τρέφεται με μικρές σαύρες, θηλαστικά και μικρά έντομα. Μέγιστο μήκος είναι τα 50cm. Eχει δηλητήριο στα δύο μπροστινά δόντια.
Προστατεύεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως απειλούμενο είδος.

Μικρή Οχιά (Νανόχεντρα) (Vipera Ursinii)
Μικρή Οχιά (Νανόχεντρα) (Vipera Ursinii)
6. Μαυρόφιδο (Malpolon Monspessulanus): Είναι από τα μεγαλύτερα φίδια της Ελλάδας. Μέγιστο μήκος 200cm. Zεί σε όλη σχεδόν την Ελλάδα. Τρέφεται με πουλιά, μικρά θηλαστικά και σαύρες. Έχει δηλητήριο πού εκκρίνεται από τα πίσω δόντια της άνω γνάθου (οπισθόγλυφο). Δεν είναι πολύ επικίνδυνο. Συμπτώματα: Πρήξιμο και ελαφρύς πυρετός.
Μαυρόφιδο (Malpolon Monspessulanus)
Μαυρόφιδο (Malpolon Monspessulanus)
7. Σαΐτα (Coluber Najadum): Ζει στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα νησιά. Μέγιστο μήκος 100cm. Είναι λεπτό φίδι και το χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι μαύρες κηλίδες στα πλάγια του λαιμού, και επίσης όταν ενοχληθεί συσπειρώνεται και εκτινάσσεται σαν ελατήριο για να ξεφύγει. Τρέφεται με μικρά θηλαστικά και σαύρες. Δεν έχει δηλητήριο.
“Τροφή”: Λοιπόν, μετά από σχόλια φίλων, αλλά και δικής μου εμπειρίας υπήρξαν κάποιες αμφιβολίες για την περιγραφή του συγκεκριμένου, δηλαδή: Από ότι θυμάμαι (αλλά και οι σχολιάσαντες), η σαΐτα (σαΐτούρα στο χωριό) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους παιδικούς μου φόβους, καθώς αυτό το τίναγμα που αναφέρει τότε μας έλεγαν πως το χρησιμοποιεί για να επιτεθεί και όχι για να φύγει. Επίσης επικρατούσε η φήμη, πως είναι από τα ελάχιστα φίδια που επιτίθενται και χωρίς αιτία, και όχι όπως τα υπόλοιπα που το κάνουν μόνον εάν ενοχληθούν. Έκανα λοιπόν μία μικρή έρευνα για να διαπιστώσω την αλήθεια η οποία είναι αυτήν ακριβώς που περιγράφει το άρθρο, ότι δηλαδή είναι ακίνδυνο και χωρίς δηλητήριο!!!
Εάν κάποιος ξέρει κάτι περισσότερο, παρακαλώ να το μοιραστεί μαζί μας, ώστε κι εμείς με την σειρά μας να ενημερώνουμε σωστά…
Ευχαριστώ!

Σαΐτα (Coluber Najadum)
Σαΐτα (Coluber Najadum)
8. Δενδρογαλιές – Υπάρχουν τρία είδη:
Δενδρογαλιά (Coluber Gemonensis): Zεί στην ηπειρωτική Ελλάδα και σε ορισμένα νησιά όπως και στην Κρήτη. Μέγιστο μήκος 100cm. Τρέφεται με ποντίκια, αρουραίους, πουλιά, σαύρες και βατράχια. Είναι ακίνδυνη. Δεν έχει δηλητήριο.

Δενδρογαλιά (Coluber Gemonensis)
Δενδρογαλιά (Coluber Gemonensis)
Δενδρογαλιά (Coluber Hummiser): Aπαντάται κυρίως στα Δωδεκάνησα, αλλά και σε αρκετές περιοχές της Ηπείρου, της Πελοποννήσου και Μακεδονίας. Τρέφεται με σαύρες και πουλιά. Φτάνει τα 100cm μήκος. Είναι ακίνδυνο, δεν έχει δηλητήριο.
Δενδρογαλιά (Coluber Caspius): Zεί στην ηπειρωτική Ελλάδα και σε ορισμένα νησιά όπως και στην Κρήτη. Μέγιστο μήκος 100cm.
Τρέφεται με ποντίκια, αρουραίους, πουλιά, σαύρες και βατράχια. Είναι ακίνδυνη. Δεν έχει δηλητήριο.

Δενδρογαλιά (Coluber Caspius)
Δενδρογαλιά (Coluber Caspius)
9. Σπιτόφιδο (Elaphe Situla): Ζει σε όλη την Ελλάδα. Απαντάται συχνά μέσα σε κήπους. Το μέγιστο μήκος του είναι 110cm. Τρέφεται με μικρά ποντίκια και σαύρες. Είναι ακίνδυνο. Δεν έχει δηλητήριο.
Σπιτόφιδο (Elaphe Situla)
Σπιτόφιδο (Elaphe Situla)
10. Φίδι του Ασκληπιού (Elaphe Longissima): Απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα και τα Ιόνια νησιά. Μέγιστο μήκος 100cm. Διατροφή ίδια με του σπιτόφιδου. Είναι ακίνδυνο. Δεν έχει δηλητήριο.
Φίδι του Ασκληπιού (Elaphe Longissima)
Φίδι του Ασκληπιού (Elaphe Longissima)
11. Λαφιάτης (Elaphe Quatuorlineata): Είναι μεγάλο φίδι, ακίνδυνο. Μέγιστο μήκος 200cm. Ζει στην ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα. Τρέφεται με πουλιά, θηλαστικά και σαύρες. Είναι καλός αναρριχητής. Τρώει και αυγά πουλιών από τις φωλιές. Δεν έχει δηλητήριο.
Λαφιάτης (Elaphe Quatuorlineata)
Λαφιάτης (Elaphe Quatuorlineata)
12. Τυφλίτης (Typhlus Vermicularis): Ζει σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, νησιωτική και ηπειρωτική. Μέγιστο μήκος 30cm. Τρέφεται μόνο με έντομα. Είναι ακίνδυνο. Δεν έχει δηλητήριο.
Typhlus Vermicularis
Τυφλίτης (Typhlus Vermicularis)
13. Μικρός Βόας (Eryx Jaculus): Απαντάται στη νησιωτική και ηπειρωτική χώρα. Μέγιστο μήκος 30cm. Τρέφεται με έντομα και μικρές σαύρες. Δεν έχει δηλητήριο. Είναι ακίνδυνο.
Μικρός Βόας (Eryx Jaculus)
Μικρός Βόας (Eryx Jaculus)
14. Ασινόφιδο (Asinella Austriaca): Ζει στην ηπειρωτική χώρα και συνήθως σε μεγάλα υψόμετρα. Μέγιστο μήκος 100cm. Tρέφεται με μικρά θηλαστικά και δεν είναι δηλητηριώδες.
Ασινόφιδο (Asinella Austriaca)
Ασινόφιδο (Asinella Austriaca)
15. Αγιόφιδο (Telescopus Fallax): Ζει στις Κυκλάδες αλλά και σε άλλα νησιά του Αιγαίου και στην ηπειρωτική χώρα. Μέγιστο μήκος 70cm.
Τρέφεται με σαύρες, θηλαστικά και έντομα. Είναι οπισθόγλυφο. Το δηλητήριό του προκαλεί απλώς πόνο και πρήξιμο.

Αγιόφιδο (Telescopus Fallax)
Αγιόφιδο (Telescopus Fallax)
16. Θαμνόφιδο (Eirenis Modestus): Είναι ανατολικό είδος ερπετού. Απαντάται στα Ανατολικά νησιά του Αιγαίου και στα παράλια της Τουρκίας. Μέγιστο μήκος 50cm.
Tρέφεται με σαρανταποδαρούσες, σκορπιούς, αρουραίους και μικρές σαύρες. Είναι ακίνδυνο. Δεν έχει δηλητήριο.

Θαμνόφιδο (Eirenis Modestus)
Θαμνόφιδο (Eirenis Modestus)
17. Νερόφιδα (Natrix-Natrix, Natrix Tessellata): Είναι λεπτά φίδια με μέγιστο μήκος τα 100-150cm, συνήθως είναι 50cm. Zουν σε όλα τα γλυκά νερά.
Τρέφονται με γυρίνους, βατράχια, έντομα και μικρά ψάρια. Είναι ακίνδυνα. Δεν έχουν δηλητήριο.

Νερόφιδο (Natrix-Natrix)
Νερόφιδο (Natrix-Natrix)

Eίναι συχνότατα σε λίμνες και ποτάμια ακόμα και στις εκβολές τους. Συνήθως είναι λεπτά σε πάχος και μη δηλητηριώδη. Είναι ακίνδυνα. Δεν έχει αναφερθεί ποτέ επίθεση σε άνθρωπο από νερόφιδο στην Ελλάδα. Στην Πρέβεζα είναι συχνά στη λίμνη Ζηρού, στο Λούρο ποταμό, σε όλο τον Αχέροντα ποταμό και ιδίως στις εκβολές του ανάμεσα στα καλάμια και τα φυτά της όχθης.
Νερόφιδο (Natrix Tessellata)
Νερόφιδο (Natrix Tessellata)
Είναι δικαιολογημένος ο φόβος απέναντι στα φίδια στην Ελλάδα;
1. Ο φόβος απέναντι στα φίδια στην Ελλάδα, είναι μάλλον αδικαιολόγητος. Τα φίδια στην Ελλάδα, ΔΕΝ είναι όλα δηλητηριώδη, παρά μόνον ορισμένα εχιδνοειδή. Πιό πολύ κινδυνεύει κανείς από κεραυνό και από τροχαίο ατύχημα, παρά από φίδια. Αντιθέτως η ύπαρξη των ερπετών είναι μια οικολογική αναγκαιότητα, χρήσιμη γιά την οικολογική ισορροπία, δεδομένου ότι τα ερπετά τρώνε τα επιβλαβή τρωκτικά και έντομα.

2. Υπολογίζεται ότι ετησίως υπάρχουν στην Ελλάδα 300-500 περίπου περιπτώσεις τσιμπημάτων φιδιών. Οι περιπτώσεις αυτές αφορούν σε μεγάλο ποσοστό γεωργικό περιβάλλον εργασιών. Πολλές από αυτές τις περιπτώσεις δεν καταγράφονται στατιστικά. Είναι ζήτημα εάν μία από αυτές τις περιπτώσεις είναι θανατηφόρα.
3. Τα φίδια στο ορεινό περιβάλλον, το χειμώνα βρίσκονται σε χειμερία νάρκη και εμφανίζονται την πάλι την άνοιξη και το καλοκαίρι. Δεν ισχύει το ίδιο για τα φίδια του πεδινού ή νησιωτικού περιβάλλοντος. Πιό συχνά θα βρούμε φίδια σε πεδινές περιοχές, ιδίως όπου υπάρχουν νερά (λίμνες, ποτάμια, στάσιμα ύδατα) παρά στο ορεινό περιβάλλον.
4. Τα φίδια στην Ελλάδα, ΔΕΝ επιτίθενται ποτέ αναίτια σε άνθρωπο. Δεν τσιμπούν ποτέ άνθρωπο, παρά μόνο όταν τα χέρια του ή τα πόδια του έρθουν σε επαφή μαζί τους, όταν αυτά βρίσκονται κάτω από πέτρες, μέσα σε χόρτα, κλπ.
Τι κάνουμε σε ένα τσίμπημα φιδιού σε άνθρωπο;
Η επικινδυνότητα των φιδιών της χώρας μας αναφέρεται και μόνο στην περίπτωση που καταφέρουν δάγκωμα στον άνθρωπο.
Η διαδικασία του δαγκώματος είναι ταχύτατη στα δηλητηριώδη φίδια και διαρκεί μόνο 1/3 του δευτερολέπτου. Σε ένα τρίτο του δευτερολέπτου το φίδι εκτινάσσεται, δαγκώνει και αποτραβιέται πίσω για να διασφαλίσει ότι δεν κινδυνεύει.

Συνήθως πριν το δάγκωμα το φίδι σχηματίζει ένα S με το σώμα του. Κατά την εκτίναξη για το δάγκωμα, τα σαγόνια μπορούν να ανοίξουν κατά 90°. Το δάγκωμα μπορεί να είναι στεγνό (να μην εγχύσει δηλητήριο δηλαδή). Εάν στο σημείο που δάγκωσε το φίδι υπάρχουν δυο μικρές οπές, αυτό σημαίνει πως ενδεχομένως άφησε δηλητήριο.
Ένα τσίμπημα φιδιού σε άνθρωπο στην Ελλάδα κατά κανόνα είναι ΜΗ θανατηφόρο, πλην ελαχίστων σπάνιων εξαιρέσεων. Εάν πρόκειται για μη δηλητηριώδες φίδι ο ασθενής πρακτικά δεν κινδυνεύει από τίποτα.
Εάν πρόκειται για δηλητηριώδες φίδι (συνήθως έχιδνα), λίγα δευτερόλεπτα ή λίγα λεπτά μετά το τσίμπημα το μικτό δηλητήριο τοξινών εισέρχεται στην κυκλοφορία ΔΙΑ ΤΩΝ ΛΕΜΦΑΓΓΕΊΩΝ. Εάν το τσίμπημα γίνει πάνω σε άρβυλο, γάντια χοντρά, ή πάνω από σκληρά ρούχα, πρακτικά είναι ακίνδυνο διότι δεν μπορούν τα δόντια να διεισδύσουν στο δέρμα, ή και να διεισδύσουν το δηλητήριο εκχύνεται στο παρεμβαλλόμενο υλικό (κάλτσα, ύφασμα, κλπ).
Γενικά πιθανά συμπτώματα δήγματος φιδιού
Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων εξαρτάται από την ποσότητα του δηλητηρίου που έχει εγχυθεί και συνήθως είναι:

  • Πρήξιμο και έντονος καυστικός πόνος γύρω από το δήγμα. 
  • Ερύθημα γύρω από το τραύμα. 
  • Αιμωδία και αργότερα παράλυση του δαγκωμένου άκρου. 
  • Ναυτία και εμετός. 
  • Ασθενικός σφυγμός, χαμηλή αρτηριακή πίεση, αδυναμία. 
  • Αιμωδία της γλώσσας και του στόματος. 
  • Μαζική εφίδρωση. 
  • Πυρετός με ή χωρίς ρίγος. 
  • Μυϊκός τρόμος. 
  • Σπασμοί 
  • Διπλωπία. 
  • Πονοκέφαλος. 
Αναλυτικότερα συμπτώματα βλέπετε στην εικόνα που ακολουθεί.
Τα βασικότερα είδη φιδιών στην Ελλάδα: Επικινδυνότητα - Αντιμετώπιση τσιμπήματος
Οι επιπτώσεις που παρουσιάζει στο θύμα ένα δηλητηριώδες δήγμα φιδιού είναι:
  • Κρίση πανικού. Συμβαίνει αμέσως. Αντιμετωπίζεται με καθησυχασμό ή ένεση Valium. 
  • Αλλεργικό σοκ (αναφυλακτικό σοκ), ή οίδημα του λάρυγγος ή αλλεργία στο δέρμα. Συμβαίνει μέσα σε λεπτά ή ώρες. Αντιμετωπίζεται με ένεση Κορτιζόνης, ένεση Αδρεναλίνης και ένεση αντιϊσταμινικού. 
  • Καταπληξία (περιφερική κυκλοφοριακή ανεπάρκεια). Συμβαίνει σε λεπτά ή ώρες. 
  • Κλινικά σημεία παράλυσης μυών από νευροτοξίνη. Εκδηλώνεται με μυϊκή αδυναμία ή αδυναμία αναπνοής. 
  • Κλινικά σημεία βλάβης στοιχείων του αίματος από αιματοτοξίνη. Εκδηλώνεται μετά το πρώτο 24ωρο. 
  • Οξεία Νεφρική ανεπάρκεια σπάνια από κυτταροτοξίνες δρώσες στο νεφρικό παρέγχυμα. 
  • Κλινικά σημεία μόλυνσης του τραύματος, από κοινά μικρόβια ή σπανιότατα από τέτανο. 
Πρώτες Βοήθειες στο σημείο του ατυχήματος
Να ξεχάσετε όλες τις παλιές οδηγίες των παλαιών εγχειριδίων πρώτων βοηθειών γιά τα φίδια. Δεν ισχύουν πλέον οι παλιές οδηγίες «δέστο σφιχτά», «κόψτο με ξυράφι και ζούλα το», ή «ρούφα το δηλητήριο και φτύστο», ή «κάνε σχάσεις με νυστέρι».
Θεωρούνται ξεπερασμένες και λανθασμένες. Από τη στιγμή πού το δηλητήριο μπήκε με τα δόντια του φιδιού στον υποδόριο ιστό, μέσα σε 1-3 λεπτά κυκλοφορεί ήδη σε όλο το σώμα δια της λεμφικής οδού. Γι’ αυτό όλες οι τοπικές επεμβάσεις είναι άσκοπες έως και επικίνδυνες. Εφ’ όσον συμβεί τέτοιο περιστατικό ενεργούμε όπως παρακάτω:

  • Απομακρυνόμαστε και εμείς και το θύμα από την περιοχή του συμβάντος. Τα φίδια δεν κινούνται με μεγάλη ταχύτητα και μπορεί να είναι κάπου κοντά. 
  • Διατηρούμε την ψυχραιμία μας. Το πιθανότερο είναι, το φίδι να μην είναι δηλητηριώδες. Αν δούμε στο τραύμα τις χαρακτηριστικές δύο τρύπες από τα δόντια του φιδιού τότε μάλλον έχουμε να κάνουμε με οχιά. 
  • Ακινητοποιούμε το θύμα, ώστε να μειώσουμε (θεωρητικά) το βασικό μεταβολισμό και την εξάπλωση του δηλητηρίου. 
  • Δεν κάνουμε καμία περίδεση. Το δηλητήριο κινείται μέσω της λεμφικής κυρίως κυκλοφορίας και η περίδεση, ειδικά αν είναι και ίσχαιμη (δηλαδή με συνοδό απόφραξη των αρτηριών) μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά. 
  • Αφαιρούμε αμέσως δακτυλίδια και βέρες από τα δάκτυλα (κίνδυνος οιδήματος) 
  • Δεν κάνουμε τομές με μαχαιρίδια και δεν αναρροφάμε αίμα από την πληγή (ειδικά με το στόμα!). Η καταστροφή των ιστών και ο πόνος που προκαλείται έτσι, είναι πολύ πιο επικίνδυνα από το 6% του δηλητηρίου που έχει υπολογιστεί ότι απομακρύνεται με τις άνω μεθόδους. 
  • Πλένουμε το τραύμα με ήπια αντισηπτικά (π.χ. σαπούνι με νερό, οξυζενέ κ.λ.π.). Δεν τοποθετούμε πάγο. 
  • Δεν δίνουμε στο θύμα να πιει αλκοόλ, ούτε ισχυρά παυσίπονα. 
  • Φροντίζουμε για την άμεση μεταφορά του θύματος στην πλησιέστερη ιατρική μονάδα, τηλεφωνώντας εκ των προτέρων και αναφέροντας το συμβάν και τον τύπο του φιδιού ώστε να χορηγηθεί ο κατάλληλος αντιοφικός ορός. 
Η καλύτερη πρώτη βοήθεια σε ασθενή με τσίμπημα φιδιού, μέχρι τη διακομιδή σε Νοσοκομείο, είναι η χορήγηση μιας ένεσης Κορτιζόνης (Solu Cortef, ή Solu Medrol 250mg ενδομυϊκώς) και ένα παυσίπονο μαζί με την καθησύχαση στον ασθενή ότι δεν κινδυνεύει η ζωή του.
Αναλυτικότερα για δήγμα οχιάς θα πρέπει να έχετε υπ’ όψη σας ότι:
  • Οι ενήλικες οχιές τρέφονται με μικρά ζώα, όπως ποντίκια, άλλα ερπετά και πτηνά. Το δηλητήριό της είναι επικίνδυνο. Τυπικά περιέχει πολλές πρωτεϊνάσες (ένζυμα που διαλύουν πρωτεΐνες). Αυτές προκαλούν συμπτώματα πόνου, οίδημα και νέκρωση, όπως επίσης και απώλεια αίματος. 
  • Οι οχιές δεν κυνηγούν και δεν επιτίθενται ποτέ στον άνθρωπο εάν δεν πατηθούν, πιαστούν ή απειληθούν άμεσα. οπότε αρχικά δεν χρειάζεται να πανικοβληθούμε. Εάν πλησιάσουμε σε απόσταση λιγότερο από 60 εκ. μπορεί η οχιά να κάνει κάποια εκτίναξη για να προσπαθήσει να δαγκώσει. 
  • Σε σπάνιες περιπτώσεις ο θάνατος του θύματος συνήθως επέρχεται είτε από αναφυλακτικό σοκ, είτε από την πτώση της αρτηριακής πίεσης. 
  • Τα περισσότερα δήγματα οχιάς στον άνθρωπο είναι «στεγνά» και προειδοποιητικά, χωρίς την έγχυση δηλητηρίου. Αν δεχθεί κάποιος δηλητηριώδες δήγμα από οχιά, απαιτείται έγκαιρη ιατρική φροντίδα. 
  • Επαναλαμβάνεται ότι είναι σημαντικό να μην σκιστεί ή κοπεί το δέρμα στο σημείο του δήγματος και να μην δεθεί το δαγκωμένο μέλος. Το δηλητήριο εξαπλώνεται κυρίως μέσω της λέμφου και όχι της φλεβικής ή αρτηριακής οδού, έτσι το να προκληθεί αιμορραγία στο σημείο του δαγκώματος είναι ανούσιο αλλά και επικίνδυνο, λόγω του τραυματικού σοκ που μπορεί να προκληθεί και να επιδεινώσει την κατάσταση του ασθενούς. 
  • Επίσης μία σφιχτή περίδεση του δαγκωμένου μέλους φράσσει την κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να προκαλέσει νέκρωση, γάγγραινα και θρομβώσεις, έτσι είναι σημαντικό να διατηρηθεί η ομαλή κυκλοφορία του αίματος. 
  • Στις σοβαρότερες περιπτώσεις, αν δεν επιφέρει θάνατο, το δήγμα οχιάς αφήνει μόνιμη ουλή στο σημείο του δαγκώματος, ή αν επιμολυνθεί η περιοχή και προκληθεί γάγγραινα, μπορεί να απαιτηθεί ακρωτηριασμός του μέλους. Μπορεί επίσης ο ασθενής να είναι αλλεργικός στο δάγκωμα. 
Κατά την συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων δηλητηριωδών δηγμάτων στην χώρα μας τα συμπτώματα υποχωρούν μετά την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη και επέρχεται πλήρης ίαση του ασθενούς σε 10 ημέρες.
Νοσηλεία στο Νοσοκομείο
Ο ασθενής πρέπει να νοσηλεύεται άμεσα σε Χειρουργική Κλινική και μάλιστα σε Νοσοκομείο που έχει διαθέσιμη ΜΕΘ, και Τεχνητό Νεφρό διότι κάποια στιγμή μπορεί να χρειασθεί τεχνητή υποστήριξη αναπνοής ή αιμοκάθαρση.

Οι Νοσηλευτικές οδηγίες περιλαμβάνουν ενδοφλέβια χορήγηση όλων των φαρμάκων και παρακολούθηση του ασθενούς για τυχόν επιπλοκές όπως αλλεργικό σοκ (Κορτιζόνη, αδρεναλίνη, αντιϊσταμινικά), μόλυνση (αντιβιοτικά), θρόμβωση (χορήγηση αντιθρομβωτικών ηπαρινών), τοξίνη παράλυσης μυών (παρακολούθηση αναπνοής, σπάνια απαιτείται διασωλήνωση), καρδιοτοξίνη (παρακολούθηση ΗΚΓ), νευροτοξίνες (παρακολούθηση μυϊκής ισχύος), αιματοτοξίνη (παρακολούθηση εξετάσεων αίματος και σε περίπτωση κινδύνου μετάγγιση αίματος), και σπάνια αιμοκάθαρση.
Η χορήγηση αντιοφικού ορού και αντιτετανικού ορού είναι στην κρίση του ιατρού ανάλογα με την περίπτωση. Συνήθως ο ασθενής εξέρχεται σε 4 μέρες. Είναι σπάνιο να πεθάνει άνθρωπος από τσίμπημα φιδιού στην Ελλάδα.
Οδηγίες για την πρόληψη δήγματος φιδιών
Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι κυνηγοί και γενικά οι άνθρωποι της υπαίθρου γνωρίζουν καλά ότι την άνοιξη και τους πρώτους μήνες του καλοκαιριού, τα φίδια δεν παραμερίζουν εύκολα στο πέρασμα του ανθρώπου και ότι «χτυπάνε» πιο συχνά.
Είναι δε πιο δραστήρια και πιο επικίνδυνα τις απογευματινές και νυχτερινές ώρες.
Ένας προληπτικός τρόπος αποφυγής των φιδιών είναι το «βαρύ» βάδισμα και η πρόκληση δονήσεων στο έδαφος, ώστε να γίνεται αισθητή η παρουσία μας.
Οι μπότες, οι χονδρές κάλτσες και τα χονδρά επίσης παντελόνια, είναι απαραίτητα στα άτομα, τα οποία βαδίζουν σε μέρη που αποτελούν εστίες φιδιών.
Δεν αφήνουμε τροφές εκτεθειμένες στο σημείο που έχουμε κατάλυμα στο ύπαιθρο.
Πριν καταλήξουμε σε κατάλυμα και σε χώρο ανάπαυσης, ελέγχουμε πολύ προσεκτικά την περιοχή.

“Τροφή”: Παρακαλώ πάρα πολύ, καθώς δεν είμαστε ειδικοί επί του θέματος, εάν κάποιος γνωρίζει περισσότερα και κυρίως εγκυρότερα το θέμα, να κάνει τον κόπο να το μοιραστεί μαζί μας, ώστε και εμείς με την σειρά μας να ενημερώσουμε πιο σωστά τους αναγνώστες μας!
Ευχαριστώ!http://proionta-tis-fisis.com/ta-basikotera-eidi-fidion-stin-ellada-epikindinotita-antimetopisi-tsimpimatos/

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

θεος


Βολτέρος ή Μπακούνιν?





Ο Βολτέρος, αστός στοχαστής του 18ου αιώνα, 

ισχυριζόταν: 

«Ακόμη κι αν δεν υπήρχε Θεός θα έπρεπε να τον 
επινοήσουμε».




Ο Μπακούνιν, επαναστάτης αναρχικός στοχαστής του

19ου αιώνα, δήλωνε: 


«Ακόμη κι αν υπάρχει Θεός θα πρέπει να τον
καταργήσουμε».


Άντε βρες άκρη…http://wwwaristofanis.blogspot.gr/2015/06/blog-post_83.html
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες