Κάστρο του Πλαταμώνα

 Το Κάστρο του Πλαταμώνα, είναι κάστρο της Φραγκοκρατίας χτισμένο στη θέση οχυρωμένης πόλης της Μεσοβυζαντινής περιόδου νοτιανατολικά του Ολύμπου, σε μικρή απόσταση από τη σημερινή κωμόπολη του Πλαταμώνα, σε θέση στρατηγική που ελέγχει τον δρόμο Μακεδονίας - Θεσσαλίας - Νότιας Ελλάδας. Είναι το καλύτερα διατηρημένο κάστρο της βόρειας-κεντρικής Ελλάδας με τον επιβλητικό κεντρικό πύργο του, που δεσπόζει πάνω στην Εθνική Οδό.

 Το κάστρο βρίσκεται σε θέση στρατηγική που ελέγχει τη διάβαση της κοιλάδας των Τεμπών και το δρόμο Μακεδονίας - Θεσσαλίας - Νότιας Ελλάδας.

Το Κάστρο είναι χτισμένο στη θέση της αρχαίας Ηράκλειας. Το τοπωνύμιο "Πλαταμώνας" αναφέρεται για πρώτη φορά το 1198 σε χρυσόβουλο του βυζαντινού αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Πιθανότατα, υπήρχε ένα Βυζαντινό κάστρο σε εκείνο το σημείο ήδη από τον 10ο αιώνα.
Μετά την Δ' Σταυροφορία και την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, ο Πλαταμώνας περιήλθε στη δικαιοδοσία του Βονιφάτιου Μομφερατικού, ηγεμόνα της Θεσσαλονίκης, που ακολουθώντας τις Φεουδαρχικές πρακτικές της Δύσης, το παραχώρησε στον Λομβαρδό ιππότη Ρολάνδο Πίσκια, που είναι αυτός που έχτισε το κάστρο στη θέση των αρχαίων ερειπίων.
Το κάστρο έμεινε φράγκικο για πολύ λίγο. Καταλήφθηκε το 1218 από τον δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Άγγελο και μετά τη μάχη της Πελαγονίας (1259), από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ τον Παλαιολόγο. Γύρω στα 1385 έπεσε στα χέρια του Τούρκων, οι οποίοι το διατήρησαν σε καλή κατάσταση, δεδομένου ότι χρησίμευε ως βάση των επιχειρήσεων τους εναντίον των ανταρτών του γειτονικού Ολύμπου.
Το 1425 οι Ενετοί κατέλαβαν τον Πλαταμώνα, σε μια επιχείρηση κατά την οποία 100 Τούρκοι κάηκαν ζωντανοί μέσα στο κάστρο. Το 1427 όμως οι Τούρκοι το ανακατέλαβαν
Στα τέλη 18ου αιώνα ο Πλαταμώνας ήταν αρματολίκι, με επικεφαλής τον Τσακνάκη, ενώ διοικητής διετέλεσε και ο ήρωας του ‘21 Γεωργάκης Ολύμπιος. Το 1770 καταλήφθηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα από τους Έλληνες, όπως επίσης και το 1825 και 1878. Βομβαρδίστηκε από τον πλοίαρχο Σαχτούρη το 1897 και από τότε εγκαταλείφθηκε από του Τούρκους.
Στις 15-16 Αυγούστου 1941 στην περιοχή του Πλαταμώνα συγκρούστηκε ένα νεοζηλανδικό τάγμα με γερμανικά τμήματα και η μάχη έληξε με την υποχώρηση των Νεοζηλανδών και αφού προηγουμένως οι Γερμανοί βομβάρδισαν το κάστρο.

Στο κάστρο του Πλαταμώνα συναντάμε τα 3 βασικά χαρακτηριστικά των μεσαιωνικών φρουρίων: τον πρώτο περίβολο, τον δεύτερο περίβολο που αποτελεί και την ακρόπολη και τον κεντρικό πύργο.
Ο εξωτερικός τοίχος του κάστρου έχει σχήμα πολυγωνικό. Ενισχύεται από τρεις περίβολους και διατηρείται σε καλή κατάσταση. Ο εξωτερικός περίβολος είναι ευρύχωρος και η είσοδός του βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά. Στην ίδια πλευρά διακρίνεται και ερειπωμένο προτείχισμα.
Το ύψος των τειχών φτάνει δεξιά από την είσοδο τα 9,5μ. και αριστερά τα 7,5μ., ενώ το πάχος κυμαίνεται μεταξύ 1,2 και 2 μέτρα.
Στην βορειοανατολική πλευρά υψώνεται ο μεγαλοπρεπής κεντρικό πύργος του αμυντικού συγκροτήματος με σχήμα οκταγωνικό, ύψος 16μ. και πάχος 2μ. του οποίου η είσοδος βρισκόταν, για λόγους ασφαλείας, σε ύψος 2μ από την επιφάνεια του εδάφους.
Πάνω από τις δύο πύλες υπήρχε και άλλος πύργος, σήμερα κατεστραμμένος Στο χώρο του κάστρου διατηρείται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (η μόνη από τις 5 που υπήρχαν εκεί παλαιότερα) η οποία κατά τουρκοκρατία είχε μετατραπεί σε τζαμί.

Στο κάστρο αυτό συναντάμε τα 3 βασικά χαρακτηριστικά των μεσαιωνικών φρουρίων: τον πρώτο περίβολο, τον δεύτερο περίβολο που αποτελεί και την ακρόπολη και τον κεντρικό πύργο. Ο ευρύχωρος εξωτερικός τοίχος του κάστρου έχει σχήμα πολυγωνικό, ενισχύεται από πύργουςν τοποθετημένους σε ακανόνιστα διαστήματα και διατηρείται σε καλή κατάσταση. Η είσοδός του βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά ενώ στην ίδια πλευρά διακρίνεται και ερειπωμένο προτείχισμα ή ίσως πρόπυλο (barbikan). Τό ύψος των τειχών φτάνει δεξιά από την είσοδο τα 9,5μ. και αριστερά τα 7,5μ., ενώ το πάχος κυμαίνεται μεταξύ 1,2 και 2μ. Μεταξύ των δύο πυλών της κεντρικής εισόδου υπήρχε επιπλέον πύργος, σήμερα κατεστραμένος. Ο 2ος περίβολος έχει ύψος 6-7μ. και στη βορειοανατολική του γωνία υπάρχει ασυνήθιστος πύργο με τετράγωνη εξωτερική περίμετρο και κυκλική εσωτερική. Ο πύργος αυτός έχει βυζαντινού τύπου κεραμοσκέπαστο θόλο
Στην βορειανατολική πλευρά υψώνεται ο μεγαλοπρεπής κεντρικό πύργος του αμυντικού συγκροτήματος με σχήμα οκταγωνικό, ύψους 16μ. και πάχους 2μ., του οποίου η είσοδος βρισκόταν, για λόγους ασφαλείας, σε ύψος 3,45μ. από την επιφάνεια του εδάφους, με πρόσβαση από ξύλινη σκάλα. Διαθέτει ημικυκλικά παράθυρα, σε ένα από τα οποία υπάρχουν δύο ανοίγματα με κεντρικό κιονίσκο με διακόσμηση από σταυρό πράγμα που πιθανόν να υποδεικνύει χρονολόγηση στην περίοδο που το κάστρο επισκευάστηκε από το βυζαντινό Δεσποτάτο της Ηπείρου.

βιτσι ψηλα στα ρανταρ

 απο φλωρινα φευγοντας προς το βιτσι περνας τα χωρια Σκοπια, Τροπαιουχος.και πας προς δροσοπηγη απο εκει ξεκινα η αναβαση μεσα στις οξιες και φτανεις πανω στην κορυφη Βερνο απο εκει κατηφοριζεις παλι στις οξιες και πας Οξεια Καστορια  πολυ καλη διαδρομη αν και ειχε πινακιδες οτι ο δρομος ειναι αδιαβατος εκτος απο κανα δυο σημεια ειναι πολυ καλος επαρχιακος δρομος με αρκετα μεγαλο βαθμο δυδκολιας γιατι σε μερικες στροφες δεν βλεπεις τιποτα μην τυχον και ερθει κανεις πανω σου

Το Βέρνο (ή Βίτσι) είναι βουνό που βρίσκεται στα σύνορα των νομών Φλώρινας και Καστοριάς. Το ύψος του είναι 2.128 μέτρα. Στο Βέρνο σημειώθηκαν ορισμένες από τις πιο σφοδρές μάχες κατά τη χρονική περίοδο του Ελληνικού Εμφυλίου 1946-1949. Το βουνό αποτελεί σήμερα έναν από τους βιότοπους της καφέ αρκούδας. Καλύπτεται από πυκνά δάση δρυός και οξιάς σε ενδιάμεσο υψόμετρο ενώ σε μεγαλύτερα υψόμετρα σχηματίζονται αλπικά λιβάδια
Στο Βέρνο λειτουργεί τα τελευταία χρόνια χιονοδρομικό κέντρο, το οποίο απέχει 22 χιλιόμετρα από την πόλη της Καστοριάς

Χιλιομετρικές αποστάσεις με σημείο εκκίνησης τη βάση του κώνου της κορυφής Βιτσίου από όπου διέρχεται και ο οδικός άξονας Καστοριάς- Φλώρινας μέσω Βιτσίου (χλμ 44).

• Καστοριά (25 χλμ)
• Φλώρινα (19 χλμ)

 Γενικά κυριαρχούν τα δάση της Οξιάς και στις χαμηλότερες περιοχές του βουνού οι βελανιδιές, οι κοιλάδες, οι φυσικοί λειμώνες (λιβάδια) και οι θάμνοι. Η περιοχή είναι γνωστή για τα ανοιξιάτικα και φθινοπωρινά μανιτάρια και ειδικότερα τον Βωλίτη τον εδώδιμο. Επίσης στην περιοχή φύονται χαμοκέρασα (αγριοφράουλες), σμέουρα,σαλέπι, άγρια βατόμουρα κ.α

Έχει πλάκα η ζωή Έχει φαντασία η ζωή, είναι καλύτερη απ’το σινεμά.

ευθείες γραμμές

krotkaya.wordpress.com

Διασχίζουμε το χρόνο και το χώρο, διαγράφοντας ευθείες γραμμές, ενδεχομένως κάποιες φορές και τεθλασμένες. Σ’αυτή την πορεία, που είναι μοναδική για τον καθένα, οι ευθείες μας τέμνονται, χωρίζουν, ξαναενώνονται ή δεν, κινούνται παράλληλα, αναλόγως την εποχή, τους ανθρώπους και τη διάθεση της στιγμής.
Μου αρέσει να φαντάζομαι τις ζωές των ανθρώπων σαν ευθείες γραμμές. Με προέλευση και προορισμό. Μου αρέσει να σκέφτομαι τους ανθρώπους με τους οποίους διασταυρώθηκα, κι αν ακόμα κάποια στιγμή χώρισαν οι δρόμοι μας, άσχημα ή καλά, πάντως όχι τυχαία, κάτι μου άφησαν και κάτι τους άφησα. Αντίο ή στο επανιδείν, ό,τι κι αν πεις την ώρα που κάτι τελειώνει, δεν είναι ακριβώς στο χέρι σου ποιο από τα δύο τελικά ισχύει. Και εν πάση περιπτώσει, προτιμώ να κρατώ όσα μου χρειάζονται, να βγάζω συμπεράσματα και να προχωρώ μπροστά.Στη ζωή που μένει να ζήσω. Και να μην κοιτάζω πια πίσω.
Καθένας μας και μια τροχιά και τα σημεία τομής ευτυχείς ή δυστυχείς συγκυρίες. Τα σημεία αποκάλυψης ουσιαστικές, όσο κι αν ενίοτε οδυνηρές στιγμές. Όμως πόσο σπουδαίο και συναρπαστικό να ανακαλύπτεις τις αιτίες, να βρίσκεις απαντήσεις στις ερωτήσεις, να λύνεις τις εξισώσεις των αντιφάσεων σου και να βγαίνει αποτέλεσμα. Όσο κι αν σκας, ιδρώνεις και ταλαιπωρείσαι, μέχρι να φτάσεις σε αυτό, η στιγμή που το αγγίζεις είναι πάντα απολαυστική.
Έχει πλάκα η ζωή. Αυτό που πρίν από Χ χρόνο το θεωρούσες καθοριστικό, απαραίτητο, ζωτικό, Χ χρόνο μετά είναι μια θαμπή ανάμνηση με αξία μόνο διακοσμητική. Κι άλλοτε πάλι βιώνεις καταστάσεις που Χ χρόνο πριν ή και δευτερόλεπτα πριν, δεν φανταζόσουν καν ότι θα υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα να συμβούν -σε σένα. Έχει φαντασία η ζωή, είναι καλύτερη απ’το σινεμά.